Yargıtay 9. Hukuk Dairesi E.2026/152 K.2026/534

İlk Derece Mahkemesinin ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Bakanlık tarafından işçi sayısının hatalı belirlendiğini, sendika üye sayısının gerçeği yansıtmadığını, tespitin hatalı olduğunu, %50 kriterinin dikkate alınması gerektiğini belirterek ve dilekçesinde yazılı diğer sebeplerle ... Çalışma Genel Müdürlüğünün 14.11.2024 tarihli ve 428705 sayılı yetki tespitinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; açılan davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, çalışan ve sendika üyesi çalışan sayılarında hata olduğu iddiasının yanlış olduğunu, sendikaya üye olmak gibi bir niyetleri olmadığı hâlde üye yapıldıkları iddia edilen işçilerin üyelik kayıtlarının araştırılması talebine ilişkin olarak, sendika üyeliklerinin gerçekleşmesinin ardındaki irade bozukluğu hâllerinin yetki tespiti esnasında sorgulanması imkânı ve yetkisinin Bakanlık uhdesinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Sendika vekili cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut uyuşmazlıkta 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 2 ve 79. maddeleri gereğince görevli makamın bulunduğu yer mahkemesi olan Trabzon iş mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik sebebiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesinin 17.04.2025 tarihli kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. ONAMA VE ONAMADAN SONRA İLK DERECE MAHKEMESİNCE VERİLEN EK KARAR

Bölge Adliye Mahkemesinin 17.04.2025 tarihli kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairece, hükmün onanmasına karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesinin 26.08.2025 tarihli ek kararı ile; onama kararından sonra yasal iki haftalık süre içinde gönderme talep edilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; hükmün kesinleşme tarihi dikkate alınarak verilen kararın hukuka aykırı olduğunu ve dilekçesinde yazılı diğer sebepleri belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin isabetli olup olmadığına ilişkindir. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Kanun'un 20/1 hükmüne göre "Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise tebliğ tarihinden, (…) süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır ve görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkemece bu konuda resen karar verilir."

Somut uyuşmazlıkta, yetkisizlik kararının onanmasına dair Yargıtay kararının davacı vekiline 21.07.2025 tarihinde tebliğ edildiğinin, bu tarihten itibaren iki haftalık kanuni süre içerisinde yetkili mahkemeye gönderme talep edilmediğinin anlaşılmasına göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmelidir. Mahkemece bu gerekçe ile davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yerine iki haftalık süre kararın kesinleşme tarihinden başlatılarak yapılan süre hesabına göre karar verilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibarıyla doğru bulunan İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin değiştirilerek ve düzeltilerek onanması, 6100 sayılı Kanun’un 370/4 hükmü gereğidir.

VII. KARAR