Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2007/25 K.2007/25

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 2. ve 3. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 21.07.2005 Sayısı : 965-610

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.10.2004 gün ve 82677-15632 sayılı iddianame ile; “…..mağdur sanık.....’ın müşteki .....’e karşı işlediği iddia edilen kasten yaralama suçundan 765 sayılı Yasanın 456/4 ve 457/1. maddeleri ile sövme suçundan aynı Yasanın 482/3. maddeleri uyarınca; mağdur sanık .....’in ise.....’a karşı işlediği iddia edilen kasten yaralama suçundan 765 sayılı Yasanın 456/1. maddesi ile sövme suçundan aynı Yasanın 482/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması” talep edilmiş, yapılan yargılama sonunda da İzmir 13.Asliye Ceza Mahkemesince 21.07.2005 gün ve 965-610 sayı ile;

“sanık.....’ın 765 sayılı Yasanın 456/4, 457/1. maddeleri gereğince 4 ay, aynı Yasanın 482/3. maddesi uyarınca da 2 ay hapis ve 440 YTL adli para cezası ile .....’in de 765 sayılı Yasanın 456/1,51/2 ve 59. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve bu cezanın 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince 550 YTL adli para cezasına çevrilmesine” hükmedilmiş olup, bu hüküm sanık..... müdafi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16.02.2006 gün ve 180406 sayılı bozma istekli tebliğnamesi ile Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmiş.

Yargıtay 2.Ceza Dairesince 04.10.2006 gün ve 1773-15805 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve tavsife, en ağır müeyyideyi içeren 765 sayılı TCK.nun 456/1. maddesine uyan müessir fiil suçuna ve Yargıtay Başkanlar Kurulunun 23.02.2004 tarih ve 3 sayılı kararına göre tebliğname tarihi itibariyle temyiz incelemesi Yüksek 3.Ceza Dairesine ait olması nedeniyle Dairemizin görevsizliğine, ilgili daireye sunulmak üzere dosyanın Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine”

Yargıtay 3.Ceza Dairesince ise 18.04.2007 gün ve 11453-3503 sayı ile

“Temyizin kapsamı ve temyiz isteminin sanık..... hakkında kurulan hükme yönelik olduğu gözetilerek ,

Dava konusu eylemin iddianamede belirlenen yasal niteliğine ve uygulaması öngörülen yasa maddelerine göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca Yüksek 2.Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin görevsizliğine ve dosyanın Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine..” gerekçesiyle görevsizlik kararı verildikten sonra bu suretle oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Başkanlar Kurulu’na gönderilmesi gereken dosyanın sehven Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmesi ve Yargıtay 2.Ceza Dairesince de 27.06.2007 gün ve 8343-9465 sayı ile Birinci Başkanlığa iade edilmesi üzerine, dosya Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

TÜRK MİLLET ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yukarıda açıklandığı şekilde Yargıtay 2. Ceza Dairesi ile Yargıtay 3. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Dosya incelendiğinde;

Sanık..... hakkında mağdur .....’e karşı işlediği eylemler nedeniyle 765 sayılı Yasanın 456/4, 457/1. ve 482/3. maddeleri uyarınca, sanık ..... hakkında ise mağdur.....’a karşı işlediği eylemler nedeniyle 765 sayılı Yasanın 456/1 ve 482/3. maddeleri gereğince kamu davası açıldığı, sevk maddeleri ile iddianamedeki anlatım arasında bir uyumsuzluğun bulunmadığı, dava sonunda,.....’ın aynı yasa maddeleri uyarınca mahkumiyetine, sanık .....’in de kasten yaralama suçundan aynı yasa maddesi uyarınca mahkumiyetine, buna karşılık sövme suçundan beraatına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında 01.06.2005 tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunan.....’ın bu talebi hakkında herhangi bir karar verilmemiş olması nedeniyle, sanık ..... hakkındaki hükümleri de temyiz etme hak ve yetkisinin bulunduğu kabul edilmekle birlikte, sanık..... müdafii tarafından 25.07.2005 tarihinde verilen süre tutum dilekçesi ile 28.07.2005 tarihinde verilen temyiz layıhasının..... hakkındaki mahkumiyet hükümlerine hasredildiği, buna karşılık 2. dilekçede .....’in işlediği suçtan ağır tahrik hükümlerinden yararlanmak amacıyla savunma amaçlı olarak bahsedildiği; bunun dışında,..... müdafiinin sanık müdafii sıfatıyla verdiği dilekçelerden başka, katılan vekili sıfatıyla verdiği ayrı bir temyiz dilekçesinin bulunmadığı görülmektedir.

Bu durumda, sanık.....’ın, temyiz davası açtığı iki suçuna ilişkin hükümlerden daha ağır yaptırım gerektireninin 765 sayılı Yasanın 456/4, 457/1. maddelerinde düzenlenen kasten yaralama suçu olması nedeniyle, Yargıtay Yasasının 14. maddesi uyarınca Yargıtay 3. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararının haklılığı karşısında, Yargıtay 2. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.