Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2007/31 K.2007/31

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 6 ve 5. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 25.01.2007 Sayısı : 458-48

Sanık ...’ın 765 sayılı TCY’nın 416/2. maddesi uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CYY’nın 307/4. maddesi uyarınca cezasının 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasına indirilmesine ve hakkında 40. maddenin uygulanmasına ilişkin Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25.01.2007 gün ve 458-48 sayılı hükmün sanık tarafından temyizi üzerine;

Yargıtay 6. Ceza Dairesince 08.10.2007 gün ve 13183-10026 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, temyizin kapsamı ile Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 5.Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesi ise 20.11.2007 gün ve 12267-9034 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve nitelemeye, hükme, Yüksek 6. Ceza Dairesinin 25.09.2006 gün ve 2005/17022 esas ve 2006/8579 sayılı bozma ilamı ile sanık hakkında cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesini yapıp sair temyiz itirazlarını reddetmesine, başvurunun kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre inceleme Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine ait bulunduğu” gerekçesiyle,

Görevsizlik kararı vermekle, görev uyuşmazlığının giderilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca okundu, gereği konuşulup, düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Cinsel saldırı suçundan sanığın cezalandırılmasına ilişkin hükmün temyizi üzerine, Yargıtay 6. Ceza Dairesi ile 5. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Dosya incelendiğinde;

Malatya C.Başsavcılığının 13.10.2004 gün ve 430 sayılı iddianamesiyle sanık ...’ın silahlı yağma ve ırza tasaddi suçlarından, 765 sayılı TCY’nın 497/1, 522, 31, 33, 40, 81/1, 416/2 ve 81/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Malatya Ağır Ceza Mahkemesince 08.09.2005 gün ve 792-420 sayı ile;

1- Sanığın her iki suçu da sabit görülerek lehe olduğu kabul edilen 5237 sayılı Yasanın 149/1. maddesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında aynı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına

2- Cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı TCY’nın 102/2-3 ve 35/2. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hakkında 53 ve 63. maddelerin uygulanmasına karar verildiği,

Sanık tarafından temyiz edilen bu hükmün, dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 25.09.2006 gün ve 17022-8579 sayı ile;

Yağma suçu yönünden onandığı, cinsel saldırı suçu yönünden ise;

“1- Mağdur kovuşturma sırasında, sanığın kendisini bıçakla tehdit ederek pantolonunu ve iç çamaşırını indirip kalçasını okşadığını ileri sürmüş bulunmasına göre, eylemin ırz ve namusa tasaddi suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde ırza geçmeye eksik kalkışmadan hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 416/2. maddesine göre, hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 102/1, 102/3-d maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın alt ve üst sınırları bakımından, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi ışığında 765 sayılı TCK hükümlerinin sanık yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,” isabetsizliğinden bozulduğu, temyize konu olan ikinci hükmün, bozma ilamına uyma sonucu cinsel saldırı suçundan verilen hüküm olduğu,

Anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde, “...Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır...” hükmü yer almaktadır.

Cinsel saldırı suçuna ilişkin hükümlerin temyizen incelenmesi Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait bulunmakta ise de, 10.10.2004 gün ve 430 sayılı iddianamenin, silahlı yağma ve cinsel saldırı suçlarını kapsadığı, Malatya Ağır Ceza Mahkemesince her iki suçtan verilen mahkûmiyet hükümlerinin, Yargıtay 6. Ceza Dairesince 25.09.2006 gün ve 17022–8579 sayı ile muktezaya bağlandığının anlaşılması karşısında,

Bozmadan sonraki hükme de Yargıtay 6. Ceza Dairesinin bakması gerekeceğinden, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.