Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2008/12 K.2008/12

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 2. ve 4. Ceza Daireleri Mahkemesi :Sulh Ceza Günü : 23.02.2006 Sayısı : 1481

Tehdit suçundan sanık ... ....’nün 765 sayılı Türk Ceza Yasası’nın 191/1, 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri uyarınca 28 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine ilişkin olarak Silivri Sulh Ceza Mahkemesinden 23.02.2006 gün ve 1481 sayı ile verilen karar, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.10.2007 günlü tebliğnamesiyle Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmiştir.

Dosyayı inceleyen 4. Ceza Dairesi 05.02.2008 gün ve 11503-1129 sayı ile; “İddiana-mede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasası’nın 14. maddesine ve 12.07.2007 gün ve 24-24 sayılı Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararına, temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevine girdiği,”

Dosyanın gönderildiği 2. Ceza Dairesi ise 21.05.2008 gün ve 2851-9055 sayı ile; “İddianamedeki tavsif ve sevke ve temyizin kapsamına göre Başkanlar Kurulu’nun 23.02.2004 gün ve 3 sayılı kararı ve Yargıtay Kanununun 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu” gerekçeleriyle karşılıklı görevsizlik kararı verdiğinden, bu suretle oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için dosya Birinci Başkanlığa gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Somut olayda, sanık ... ....’nün şikayetçiyi telefonla arayıp öldürmekle tehdit ettiği iddiası ile açılan kamu davasının yargılaması sonunda sanığın tehdit suçundan dolayı 765 sayılı TCY’nın 191/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına ilişkin hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay 4 ve 2. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Yargıtay Dairelerinin görev ve işbölümü esasları 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddede; “Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde dava¬daki tavsif esas alınır.

Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.” hükmü yer almaktadır.

Öte yandan aynı Yasanın 17. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi ile Yargıtay Başkanlar Kurulu’na, “Dairelerden birinin yıl içinde gelen işleri normal çalışma ile karşılanamayacak oranda artmış ve daireler arasında iş bakımından bir dengesizlik meydana gelmiş ise takvim yılı başında toplanıp bir kısım işleri başka daireye verme” görev ve yetkisi tevdi edilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulu’nun 23.02.2004 gün ve 2004/3 sayılı kararında ise; “Temyiz incelemesi halen İkinci Ceza Dairesince yapılmakta olan; TCY’nın 191/1-son madde ve fıkralarında belirtilen tehdit suçlarıyla ilgili davaların temyiz incelemelerinin tebliğname tarihlerine göre 01.03.2004 tarihinden geçerli olmak üzere Dördüncü Ceza Dairesince” yapılacağı belirtilmektedir.

Somut olayda tehdit suçundan açılan kamu davası sonunda sanığın bu suçtan cezalan¬dırılmasına ilişkin hükmün tebliğnamesi 01.03.2004 tarihinden sonra düzenlenmiş bulundu¬ğundan, bu hükmün temyiz incelemesi Yargıtay Yasasının 14. ve 17. maddeleri uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevine girmektedir. Bu nedenle, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Kurul Üyesi ise; “sanık hakkında tehdit suçundan kurulan ilk hükmün Yargıtay 2. Ceza Dairesince incelenerek bozulması karşısında, bozma sonrası kurulan yeni hükmün de aynı Dairece incelenmesi gerektiğini, ilk ve sonraki hükümler arasında Yargıtay Başkanlar Kurulu Kararı ile işbölümünde değişiklik yapılmasının bu durumu değiştirmeyeceğini” ileri sürerek karşı oy kullanmışlardır.