Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2010/5 K.2010/6

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 8. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 06.04.2006 Sayısı : 463-136

Sanık ... hakkında, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.12.2004 gün ve 354-4961-351 sayılı iddianame ile, 12.01.2004 tarihinde, katılan ...’a kötü muamelede bulunduğu ve işlenmeyen suçları isnad etmek suretiyle görevini kötüye kullandığından bahisle, 765 sayılı TCY’nın 240, 243/1 ve 245/son maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonunda, sanığın, efrada kötü muamele suçundan beraatına, görevi kötüye kullanma suçundan ise 765 sayılı TCY’nın 240, 80, 59, 647 sayılı Yasanın 4, 765 sayılı TCY’nın 240/son, 59 ve 647 sayılı Yasanın 6. maddeleri uyarınca,

3850 lira adli para cezası ve 2 ay 15 gün memuriyetten yoksun bırakma cezası ile cezalandırılıp, bu cezaların ertelenmesine hükmedilmiş, hükmün sanık müdafii ile katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine de;

Yargıtay 4. Ceza Dairesince; 22.09.2008 gün ve 10497-17134 sayı ile;

“İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 8. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, dosyanın ilgili Daireye sunulmak üzere, Yargıtay C.Başsavcılığına gönderilmesine”

Yargıtay 8. Ceza Dairesince ise; 22.12.2009 gün ve 15479-16317 sayı ile;

“Temyiz edilen hükmün konusuna ve uygulamaya, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre konuyu inceleme görevi Yüksek 4. Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, adı geçen dairece de görevsizlik kararı verilmiş olduğundan dosyanın Yüksek Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine”

Karar verilerek; dosya, oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yukarıda açıklandığı şekilde Yargıtay 4. Ceza Dairesi ile Yargıtay 8. Ceza Dairesi arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Dosya, temyizin kapsamıyla sınırlı olmak üzere sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik olarak incelendiğinde;

Uyuşmazlığın, hangi Özel Dairenin görevli olduğunun belirlenmesi bağlamında, katılanın temyiz dilekçesinin hangi suça yönelik olduğunun saptanmasına ilişkin olduğu,

Bununla ilgili olarak, sanık ...’un temyizinin görevi kötüye kullanma suçundan verilmiş bulunan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğunda kuşku bulunmamakla birlikte, katılan ...’ın temyiz dilekçesinin, ... hakkındaki hükümlerden hangisinin temyiz edildiği hususunda bir açıklık bulunmadığı,

Görülmektedir.

Yargıtay Yasası’nın 14. maddesi uyarınca; Ceza dairelerinin görevlerinin tayininde, davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır.

Bu durumda; katılan tarafından verilerek, “sanığa verilen cezanın az olduğu vurgusu dışında”, sanık ...’un hangi suçuna yönelik olarak verildiği açıkça belirtilmeyen temyiz dilekçesinin hem mahkumiyet, hem de beraat hükmüne yönelik olduğunun kabul edilmesi gerekmektedir.

Şu halde; 765 sayılı Yasanın 243 ve 245. maddelerinde düzenlenen ve Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görev alanına giren efrada kötü muamele suçunun, 765 sayılı TCY’nın 240. maddesinde düzenlenmiş bulunan ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin bakmakla görevli olduğu görevi kötüye kullanma suçundan daha ağır olması nedeniyle, temyiz davasına bakma görevi Yargıtay 8. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilmiş bulunan görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.