Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2011/20 K.2011/20

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 6 ve 5. Ceza Daireleri Mahkemesi :Ağır Ceza Günü : 23.06.2008 Sayısı : 30-213

Sanık hakkında cinsel saldırı ve yağma suçlarından, 5237 sayılı TCY'nın 149/1-a, 35; 102/2,3-d, 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesince 23.06.2008 gün ve 30-213 sayı ile;

“Sanığın yağma suçundan 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a,c. maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCY'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna, 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,

Cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı TCY’nın 102/2, 102/3-d ve 102/5. maddeleri uyarınca 13 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına, TCY'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna, 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına”,

Karar verilmiştir.

Sanık müdafii tarafından temyiz edilen hükmü inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 17.12.2009 gün ve 4427-16799 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerine, uygulamaya, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre işin incelenmesi Yüksek 5. Ceza Dairesine ait olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince 14.11.2011 gün ve 2806-2884 sayı ile;

“2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde, ‘...Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davalarda en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir. Temyizi halinde bunlardan sadece temyiz isteğine konu olanlar nazara alınır...’ hükmü yer almaktadır.

Ayrıca ‘tavsif’in ve buna bağlı olarak görevli dairenin neye göre belirleneceğine ilişkin Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 15.07.2009 gün, 2009/7-7, 15.07.2009 gün 2009/8-8, 25.12.2009 gün ve 2009/13-13 sayılı kararlarında da belirtildiği üzere, iddianamedeki anlatım ile sevk maddeleri arasında uyumsuzluk bulunması ve sevk maddelerinin yanılgı sonucu belirlenmesi durumunda görevli dairenin yanlış belirlenmiş sevk maddelerine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerekmektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve yukarıda açıklanan Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu kararlarında ortaya konan ilkeler doğrultusunda, tesis edilen hükümlerin incelemesini yapmakla görevli dairenin belirlenmesinde, daha ağır nitelikte bulunan ve unsurları iddianame metninde açıkça anlatılan nitelikli yağma suçunun dikkate alınması gerektiği ve bu durumda temyiz inceleme görevinin 6. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçeleriyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gön¬de¬rilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlan¬mıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a; 102/2,3-d; 53 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında;

Sanığın 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a, 53/1, 58; 102/2, 102/3-d, 102/5, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiş, hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6 ve 5. Ceza Daireleri arasında olumsuz görev uyuşmazlığı doğ¬muştur.

2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde; “Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Yapılan incelemede;

Nitelikli cinsel saldırı suçunda temel cezanın 5237 sayılı TCY’nın 102/2. maddesi uyarınca 7 yıldan, 12 yıla kadar hapis olduğu,

Yağma suçunda ise temel cezanın 5237 sayılı TCY’nın 149/1-a madde ve fıkraları uyarınca 10 yıldan, 15 yıla kadar hapis olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Suçların gerektirdiği temel cezaların üst sınırlarına bakıldığında, temel cezasının üst sınırı 15 yıl olan nitelikli yağma suçunun, temel cezasının üst sınırı 12 yıl olan cinsel saldırı suçundan daha ağır olduğu kabul edilmelidir.

Bu durumda, 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14. maddesinde yer alan, “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü nazara alındığında; temyiz davasına bakma görevi, yağma suçundan kurulan hükmü temyizen incelemekle görevli olan Yargıtay 6. Ceza Dairesine ait olmalıdır.

Bu itibarla, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.