Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2012/118 K.2012/118

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 3 ve 14. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü 18.04.2008 Sayısı : 238-145

Manavgat Cumhuriyet Başsavcılığının 22.02.2007 gün ve 355-180 sayılı iddianamesiyle; sanığın silahla tehdit ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 87/1-c ve 106/2-a maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Manavgat 3. Asliye Ceza Mahkemesince 18.04.2008 gün ve 238-145 sayı ile sanığın TCK'nun 109/2 ve 109/3-a maddeleri uyarınca dört yıl oniki ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 05.03.2012 gün ve 26103-7970 sayı ile;

“İddianamede belirtilen eylemin niteliğine, sevk maddelerine, kurulan hükme, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanununu 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay 14. Ceza Dairesine ait olduğu”

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 14. Ceza Dairesince de 04.10.2012 gün ve 8543-9528 sayı ile;

“İddianamede sanığın kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarından TCK'nın 86/1-c ve 106/2-a maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine ilişkin sevk ile bu suçları işlediğine dair anlatıma, Ceza Genel Kurulunun 08.02.2005 gün ve 5/146-7, 31.05.2005 gün ve 11/158-58 sayılı ilamlarına ve Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınacağına dair Yargıtay Kanunun 14. maddesinin amir hükmüne göre, temyiz incelemesi yapma görevinin Yüksek 3. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçeleriyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülebilmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 3. ve 14. Ceza Dairelerince karşılıklı görevsizlik kararları verilmesi nedeniyle olumsuz görev uyuşmazlığı doğmuştur.

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede sevk maddesi olarak TCK'nun 87/1-c ve 106/2. maddeleri gösterilmiş, yerel mahkemece anılan Kanunun 109/2 ve 109/3-a maddeleri uyarınca uygulama yapılmış ise de, iddianamedeki; “şüphelinin taksicilik yapan mağdurun aracına binip aldığı alkolünde etkisiyle değişik yerlere gitmesini istediği, mağdurun bacağına sonradan kuru sıkı olduğu anlaşılan tabancayı dayadığı ve tehditte bulunduğu, her ne kadar tabanca kuru sıkı olsa da, mağdurda gerçek silah tedirginliği ve korkusu oluşturduğu,

bu nedenle silahlı tehdit suçunun oluştuğunun kabul edilmesi gerektiği, tabancanın kabzası ile mağdurun yüzüne vurduğu ve çehrede sabit esere neden olduğu” şeklindeki niteleme ve anlatıma göre, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun yanında kasten yaralama suçundan da dava açıldığı anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde. “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de.

“Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiş olup, aynı maddeye dayalı olarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca işbölümüne ilişkin alınan gerek 01.07.2011 tarihinde yürürlüğe giren 12.05.2011 gün ve 1, gerekse 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararları uyarınca en ağır cezayı içeren neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama suçunu temyizen inceleme görevi Yargıtay 3. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan 3. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.