Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/118 K.2013/124

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 11 ve 15. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 26.12.2008 Sayısı : 338-775

Sanık hakkında Bakırköy C. Başsavcılığının 01.05.2006 gün ve 5778-4146 sayılı iddianamesi ile; resmi evrakta sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından, 5237 sayılı TCK'nun 204/1 ve 157. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesince 26.12.2008 gün ve 338-775 sayı ile;

Dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK'nun 157 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 100 Lira adli para, resmi belgede sahtecilik suçundan ise aynı kanunun 204/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 30.01.2012 gün ve 870-697 sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve tavsife, temyizin kapsamına, Başkanlar Kurulu kararlarına ve Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre tebliğname tarihi itibariyle temyiz inceleme görevi Yüksek 15.Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 22.03.2012 gün ve 3268-32634 sayı ile;

"Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY'nın 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı Yasanın 157/1. maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 11. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11. ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın 5237 sayılı TCK'nun 157/1 ve 204/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. Yukarıda belirtilen aşamalar da gözetilerek dosya incelendiğinde;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 157/1 ve 204/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı belirtilmiş ise de, iddianamede yargılama konusu eylemin, "Şüphelinin, şikayetçiden 100 koli bardak satın alıp karşılığında Türkiye İş Bankası Gönen Şubesine ait keşidecisi Berkil Petrol Gıda Sanayi ve Ticaret Ltd.

Şti. keşide yeri, Balıkesir Gönen, keşide tarihi 30.10.2005 olan hamiline düzenlenmiş 4.500 YTL lik çeki ciro ederek verdiği; çekin, sahte olmayıp gerçek olduğu ancak ciro işleminde İlknur Ticaret Ambalaj Plastik ve Gıda Toptan Alım Pazarlama Yusuf Karayiğit kaşesini basıp gerçek kimliğini gizleyerek kendisini gizleyerek kendisini Yusuf Karayiğit olarak tanıtıp ciroyu da bu sahte isimle yaptığı..." şeklinde anlatılarak, bilişim sistemlerinin banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan kamu davası açıldığı,

ancak suç adının basit dolandırıcılık olarak yazılıp, sevkin 5237 sayılı TCK’nun 157 maddesi olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun, 14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesindeki:

"Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatımın içeriğinden sanık hakkında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 158/1-f maddesi uyarınca kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 5237 sayılı TCY’nın 204/1. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı kanunun 158/1-f maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasından ibaret olup, nitelikli dolandırıcılık suçu daha ağır yaptırım içermektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 11. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin, dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası sonucunda kurulan hükmü incelemekle görevli Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 15. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan bir Kurul Üyesi; hükmü inceleme görevinin Yargıtay 11. Ceza Dairesine ait olduğu düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır