Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/138 K.2013/144

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 15 ve 6. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 24.02.2009 Sayısı : 180-179

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında Cizre Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2008 gün ve 211-168 sayılı iddianamesiyle sıvı veya gaz hâlindeki enerji hakkında ve bunların nakline, işlenmesine veya depolanmasına ait tesislerde hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 37/1. maddesi delaletiyle 142/3-1. cümle, 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesince 24.02.2009 gün ve 180-179 sayı ile; sanıklar ..., ...'ın beraatlerine, sanıklar ... ve ...'ın ise 5237 sayılı TCK'nun 142/3, 35 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl, 152/1-a ve 53. maddeleri uyarınca da 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar ... ve ... müdafii ile katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 04.10.2012 gün ve 5180-42764 sayı ile;

“Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 gün ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 Sayılı Yargıtay Kanunun görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; 'Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin

olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,' (b) bendinde de; 'Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır, hükmünü amirdir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen hırsızlık suçunun cezası, suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 5237 Sayılı TCY'nın 142/3-1 cümle uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis; kamu malına zarar verme suçunun cezası ise aynı Yasanın 152/1-a maddesi uyarınca bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevi dâhilinde olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 27.02.2013 gün ve 25486-3432 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirmeye, sevk ve uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Yargıtay Genel Kurulu kararına göre, işin incelenmesinin Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine girdiği” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıklar hakkında sıvı veya gaz hâlindeki enerji hakkında ve bunların nakline, işlenmesine veya depolanmasına ait tesislerde hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından açılan kamu davasında verilen hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Görevli Yargıtay Ceza Dairesinin belirlenebilmesi için öncelikle atılı suçlardan yaptırım miktarı olarak ağır olan suçun tespiti gereklidir. İddianamede anlatılan ve bu anlatıma uygun olarak gösterilen sevk maddelerindeki ceza miktarları suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan hallerine göre karşılaştırıldığında;

1-5237 sayılı TCK'nun 142/3-1.cümle maddesinde 3 yıldan 7 yıla kadar hapis,

2-5237 sayılı TCK'nun 152/1-a. maddesinde 1 yıldan 6 yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, bu durumda yaptırımı en ağır olan sıvı veya gaz hâlindeki enerji hakkında ve bunların nakline, işlenmesine veya depolanmasına ait tesislerde hırsızlık suçudur.

Bu suçtan açılan kamu davası ile ilgili olarak verilen hükümleri temyizen inceleme görevi ise Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca Yargıtay 6. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.