Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/16 K.2013/22

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 11 ve 15. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 29.04.2009 Sayısı : 10-244

Bitlis Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.01.2008 gün ve 14-6 sayılı iddianameyle; sanığın dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 157/1 ve 204. maddeleri gereği cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bitlis Asliye Ceza Mahkemesince 29.04.2009 gün ve 10-244 sayı ile;

Sanığın dolandırıcılık suçundan TCK’nun 157/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca on ay hapis ve 2.000 Lira adli para; resmi belgede sahtecilik suçundan aynı kanunun 204/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca bir yıl sekiz ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 09.12.2011 gün ve 12964-23078 sayı ile;

"2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde ‘Ceza Dairelerinin görevlerinin tayininde davadaki tavsif esas alınır. Muhtelif suçlara ait davaların en ağırını incelemeye yetkili daire görevlidir’ hükmü yer almakta olup, iddianamedeki sevke, sanığın temyizinin kapsamına, suç ve iddianame tarihine ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği suçu yanında dolandırıcılık suçundan verilen kararın temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 14.01.2013 gün, 486-35 sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesine göre resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarının temyiz incelemesinin 11. Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu”,

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11 ve 15. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından açılan kamu davasındaki hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu kabul edilmelidir. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu olan suçlardan, iddianamede anlatılan ve sevk maddesi de gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 5237 sayılı TCK’nun 204. maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; dolandırıcılık suçunun cezası ise aynı kanunun 157/1. maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezasından ibarettir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olup, yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükmü incelemekle görevli Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden 11. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.