Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/171 K.2013/177

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 11 ve 14. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 10.06.2011 Sayısı : 473-229

Batman Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2010 gün ve 3043-1306 sayılı iddianamesi ile; sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 204/1, 43/1, 109/1, 109/3-f, 109/5, 268/1, 267/1, 53/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Batman 2. Asliye Ceza Mahkemesince 10.06.2011 gün ve 473-229 sayı ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43/1 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, aynı kanunun 109/1, 109/3-f, 109/5 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis,

Başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma suçundan ise, aynı kanunun 268, 267/1, 269/3-a ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 18.06.2013 gün ve 13955-10270 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve tavsife, temyizin kapsamına, Başkanlar Kurulu kararlarına ve Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 14. Ceza Dairesine ait olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 14. Ceza Dairesince 04.09.2013 gün ve 8021-8723 sayı ile;

“İddianame içeriğine, sevklere, hükümlere, temyizin kapsamına, resmi belgede sahtecilik suçunun kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan daha ağır ceza içermesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı kararına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesini yapma görevinin Yüksek 11. Ceza Dairesine ait olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 11. ve 14. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, resmi belgede sahtecilik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma suçlarından açılan kamu davasının yargılaması sonucunda kurulan hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun, 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 14. maddesinde;

“Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü yer almaktadır.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri gösterilen resmi belgede sahtecilik suçunun cezası, 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cezası aynı Kanunun 109/1. maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis, başkalarına ait kimlik bilgilerini kullanma suçunun cezası da aynı kanunun 267/1. maddesi uyarınca bir yıldan dört yıla kadar hapis cezasından ibaret olup, resmi belgede sahtecilik suçu daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 14. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 11. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.