Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/208 K.2013/214

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 6 ve 13. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 03.11.2010 Sayısı : 207-546

Sanık hakkında İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.10.2005 gün ve 20713-3835 sayılı iddianamesi ile hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 142/2-d, 116/1, 151/1 ve 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda Urla Asliye Ceza Mahkemesince 29.06.2007 gün ve 395-250 sayı ile;

Sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay, konut dokunulmazlığını ihlal suçundan ayn kanunun 116/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün, mala zarar verme suçundan ise aynı kanunun 151/1, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 16.03.2010 gün ve 6170-2768 sayı ile;

"Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılma-sına ilişkin hükmün uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;

I. Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak onanmasına,

II. Konut dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nun 31/3. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu fazla hapis cezasına hükmolunması,

2.Sanığın adli sicil kaydındaki ilamların onaylı örnekleri dosyaya eklenip incelenmeden ve 5237 sayılı TCY'nın 50. maddesinin 3. fıkrasına göre 'daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, mahkum olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş olanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir' hükmü göz ardı edilerek, yazılı biçimde hüküm kurulması" isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece 03.11.2010 gün ve 207-546 sayı ile; konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulması unutularak sanığın sadece mala zarar verme suçundan TCK’nun 151/1, 31/3, 62 ve 50/1-a. maddeleri uyarınca 1.340 Lira adli para cezasıyla cezaladırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükmünde sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince 12.07.2012 gün ve 14987-14529 sayı ile;

“6110 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi gereğince Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanıp Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun onayından geçen ve 09.02.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 13. Ceza Dairesi'ne ait olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 13. Ceza Dairesince de 26.09.2013 gün ve 18180-26320 sayı ile;

“İddianamedeki nitelendirmeye, sevk maddelerine, Yargıtay Kanunun 14. maddesi ile Mahkemece verilen 29.06.2007 tarihli hükmün temyizi üzerine temyiz incelemesi Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılarak, 16.03.2010 gün ve 6170-2768 sayılı kararla muktezaya bağlandığı anlaşıldığından, bozmadan sonraki hükmün de temyiz incelemesinin önceki hükmü inceleyerek görüş açıklayan Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılması gerekmesine göre işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 6. ve 13. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanarak 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı yeni iş bölümünün “Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü-Ortak Hükümler”in 1. maddesinde;

“Bu iş bölümü; işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere, tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır” denildikten sonra 2. maddesinde;

“İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir” hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyanın daha önce Yargıtay 6. Ceza Dairesince incelenerek 16.03.2010 gün ve 6170-2768 sayı ile bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin de 19.06.2012 olduğu anlaşıldığından, hükmü temyizen inceleme görevi Yargıtay 6. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili incelemenin Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 6. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına karar verilmelidir.