Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/30 K.2013/36

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 5. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 18.04.2012 Sayısı : 20-100

Ayvalık Cumhuriyet Başsavcılığınca sanıklar hakkında tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal ve hakaret suçlarından açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Ayvalık 2. Asliye Ceza Mahkemesince 18.04.2012 gün ve 20-100 sayı ile;

Sanık ...'un tehdit suçundan 5237 sayılı TCK’nun 106/1–1 ve 62. maddeleri gereğince beş ay hapis cezası ile cezalandırılmasına,

Sanık ...'un ise;

Tehdit suçundan TCK'nun 106/1. maddesi uyarınca iki kez uygulama yapılarak altışar ay hapis,

Zincirleme şekilde tehdit suçundan 106/1-1 ve 43. maddeleri gereğince yedi ay onbeş gün hapis,

Kamu görevlilerine karşı zincirleme şekilde hakaret suçundan 125/1-3-a ve 43/2. maddeleri gereğince bir yıl üç ay hapis;

Kamu görevlisine karşı hakaret suçundan 125/1-3-a maddesi uyarınca iki kere uygulanmak suretiyle birer yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

Hakaret ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının ise şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

Mahkumiyet hükümlerinin sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesince 26.09.2012 gün ve 28105-18523 sayı ile;

"İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Yasasının 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih, 1 sayılı ve 09.02.2012 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyizin kapsamına göre işin incelenmesinin Yüksek 5. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince de 22.01.2013 gün ve 12017-583 sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve açıklama ile Yargıtay Kanununun 14. maddesine göre temyiz incelemesi görevinin Yüksek 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4. ve 5. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen, 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir,"

(b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir" hükümlerine yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrar kazanmış kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırlarının eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu olan suçlardan iddianamede anlatılan ve sevk maddeleri de gösterilen tehdit suçuna 5237 sayılı TCK'nun 106/1. maddesinde öngörülen ceza miktarı altı aydan iki yıla kadar hapis, kamu görevlisine karşı hakaret suçunun cezası ise aynı kanunun 125/3. maddesinde bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası olup, bu suçun yaptırımı tehdit suçuna göre daha ağır olduğundan, hükmü temyizen inceleme görevi, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesine dayalı olarak hazırlanan işbölümü kararı uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olup, yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 4. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.