Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/305 K.2013/311

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 7 ve 8. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 28.11.2007 Sayısı : 357 – 141

Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2007 gün ve 436-249 sayılı iddianamesi ile; sanık ... hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanunun 3/1-2 cümlesi, 4/2. maddesi, ruhsatsız silah taşımak suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1, sanıklar ... ve ... hakkında kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanunun 3/1-2.cümlesi ve 4/2. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesince 28.11.2007 gün ve 357-141 sayı ile;

sanıkların kaçakçılık suçundan 5607 sayılı Kanunun 3/1-2, 4/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 16.640 Lira adli para, ayrıca sanık ... hakkında ruhsatsız silah taşımak suçundan da 6136 sayılı Kanunun 13/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 6.375 Lira adli para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 30.05.2012 gün ve 16404-17667 sayı ile;

“Oluş ve iddianamedeki anlatıma göre yurtdışından silah ithal edip etmeme eyleminin gerçekleşip gerçekleşmediğinin takdir ve değerlendirmesi ile temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince 09.12.2013 gün ve 28965-28687 sayı ile;

“İddianamedeki sevk ve anlatıma, temyizin kapsamına göre; Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 7. ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanıkların kaçakçılık ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından 5607 sayılı Kanunun 3/1-2 cümlesi ile 4/2. maddesi ve 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında verilen hükümlerin temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. Yukarıda belirtilen aşamalar da gözetilerek dosya incelendiğinde;

İddianamede yargılama konusu eylem; “..Olay tarihinde şüphelilerin birlikte kaçakçılık yapmaya karar vererek Suriye devletine geçip bu yerden temin ettikleri KET varakasında yazılı sırtlar halindeki kaçak eşyaları Öncüpınar Piyade Hudut Bölük Komutanlığı sorumluluk sahasında bulunan 43-44 numaralı sınır taşları arasından ülkemize geçirdikleri sırada sınırda görevli askerler tarafından yakalandıkları, şüphelilerden ...'nin üzerinde elde edilip emanete alınan 9 mm çapında Browning marka tabanca ile bu tabancaya ait 14 adet dolu merminin ele geçirildiği,...” şeklinde anlatılarak,

sanıklar hakkında sırt çantalarında yakalanan eşyalar nedeniyle kaçakçılık suçundan, ayrıca sanıklardan ...'nin üzerinde ele geçirilen bir adet tabanca ile ilgili ruhsatsız silah taşımak suçundan kamu davası açıldığı, sevk maddelerinin de 5607 sayılı Kanunun 3/1-2 cümlesi ile 4/2. maddesi ve 6136 sayılı Kanunun 13/1 olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesindeki:

“Ceza dairelerinde:

a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.

b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatım içeriğinden silah ithal etme ile ilgili açılmış bir dava bulunmadığı kabul edilmelidir.

Yargıtay Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan kaçakçılık suçunun cezası, 5607 sayılı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca bir yıldan beş yıla kadar hapis ve on bin güne kadar adlî para cezası, ruhsatsız silah taşımak suçunun cezası 6136 saylı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca bir yıldan üç yıla kadar hapis ve otuz günden yüz güne kadar adlî para cezasından ibaret olup, kaçakçılık suçu daha ağır yaptırım içerdiğinden, hükmü temyizen inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanunun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayalı olarak hazırlanan işbölümü kararı gereği, kaçakçılık suçunu temyizen incelemekle görevli Yargıtay 7. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin, kaçakçılık suçundan kurulan hükmü incelemekle görevli Yargıtay 7. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 7. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan üç Kurul Üyesi; "İddianamedeki anlatıma göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 8. Ceza Dairesine ait bulunduğu" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.