Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2013/41 K.2013/47

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 9 ve 13. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 29.12.2009 Sayısı : 410-512

Sanıklar hakkında Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının 04.10.2007 gün ve 843-340 sayılı iddianamesi ile, hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143, 116/1-4, 119/1-c ve 151/1. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesince 27.12.2007 gün ve 230-404 sayı ile;

Hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis,

Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan aynı kanunun 116/4 ve 119/1-c. maddeleri uyarınca 2 yıl 12 ay hapis,

Mala zarar verme suçundan ise anılan kanunun 151/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Hükmün sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin düzelterek onanmasına karar verilmiş, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün ise 21.10.2009 gün ve 17080-13575 sayı ile;

"Hükümden sonra 8.2.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değiştirilen 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ...’nın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Çankırı Asliye Ceza Mahkemesince 29.12.2009 gün ve 410-512 sayı ile;

Sanıkların mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nun 151/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Sanıklar müdafiilerinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 24.05.2011 gün ve 16613-3065 sayı ile;

“Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30.12.2008 gün ve 20-20 sayılı kararındaki görüşe, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 21.10.2009 tarihli bozma ilamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi hükmüne göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiği”,

İş bölümünde yapılan değişiklik nedeniyle 6. Ceza Dairesince 07.10.2011 gün ve 15299-43428 sayı ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 13. Ceza Dairesince 18.02.2013 gün ve 33077-3290 sayı ile;

"Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesi tarafından görevsizlik kararı verilerek dosya Dairemize gönderilmiş ise de; Yargıtay Yüksek 6. Ceza Dairesinin 21.10.2009 tarihli bozma ilamı, bozma ilamına uyma sonucu verilen uygulama maddesine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanun'unun 14. maddesine ve Yargıtay Başkanlar Kurulu'nun kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesi’nin görevine girdiği” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 9 ve 13. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Çankırı 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 27.12.2007 gün ve 230-404 sayılı hükmün, temyiz incelemesinin Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılarak, 21.10.2009 gün ve 17080-13575 sayı ile karara bağlandığı anlaşıldığından, bozmadan sonraki hükmün de temyiz incelemesinin önceki hükmü inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Diğer taraftan, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.11.2006 gün ve 6-6 ile 03.03.2005 gün ve 1-1 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, temyizen inceleme görevinin görevsizlik kararlarını veren Ceza Dairelerinden başka bir Ceza Dairesine ait olması durumunda dosyanın bu daireye gönderilmesi de mümkündür.

Bu itibarla, Yargıtay 9 ve 13. Ceza Daireleri kararlarının, görevsizlik yönüyle isabetli olduğu gözetilerek, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.