Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2014/313 K.2014/349

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 1. Ceza Daireleri Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 02.05.2012 Sayısı : 479-293

Sanık hakkında Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2011 gün ve 2258-857 sayılı iddianamesi ile; silahla tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesince 02.05.2012 gün ve 479-293 sayı ile; sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 06.05.2014 gün ve 33127-15121 sayı ile;

"İddianamede açıklanan eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesinin Yüksek 1. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 1. Ceza Dairesince de 29.09.2014 gün ve 3061-4235 sayı ile;

“Erzincan Cumhuriyet Başsavcılığının 26.12.2011 tarih ve 2011/4940 esas sayılı iddianamesi ile sanık ...'ın TCK'nun 116/4, 106/2-a, 43/2, 53, 54, 125/1, 43/2, 53, 86/2,3-e, 53, 86/2,3-e, 35, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, Erzincan 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.05.2012 tarih ve 2011/479 esas, 2012/293 karar sayılı kararı ile sanığın 106/2-a, 43/2, 62, 116/4, 62, 50/1-a, 52/2, 86/2, 86/3-e, 62, 86/2, 35/1, 86/3-e, 62, 52. maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verildiği, kararın sanık müdafii tarafından temyiz edildiği,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.10.2012 tarih ve 2012/192269 sayılı tebliğnamenin görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesi'ne gönderildiği, Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılan incelemede iddianamedeki sevk ve nitelemeye göre, işin incelemesinin Dairemizin görev alanına girdiği gerekçesiyle dosya Dairemize gönderilmiş ise de; sanık ... hakkında Tehdit ve Konut Dokunulmazlığını İhlal suçlarından kurulan hükümlerin temyizen inceleme yetkisinin Yargıtay Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiği” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4. ve 1. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, silahla tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasında verilen hükmün temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. İncelenen dosya kapsamından;

İddianamede sanık hakkında sevk maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 106/2-a, 86/2, 86/3-e ve 116/4. maddeleri gösterilmiş ise de eylemin.

"Şikayetçi Sabahat ile şikayetçi şüpheli Mehmet'in Gölpınar Köyündeki evlerinde olay tarihinde gece 01.00 sıralarında uyumaktayken evin içerisinden sesler duymaları üzerine uyandıkları, şikayetçi şüpheli Mehmet'in evin diğer odalarına bakmak için çıkmak istediği sırada, kapıdan elinde silahla şikayetçi şüpheli ...'ın içeriye girdiği, Saat'in taşıma ruhsatlı silahını doğrultarak 'sonunuz geldi köpekler, geberin' diyerek şikayetçilere tehdit ve hakarette bulunduğu,

silahı Sabahat'e doğrultarak ateş etmek istediği sırada Mehmet'in Saat'in kolunu tuttuğu, ateş alan silahın oda duvarına isabet ettiği, olaydan sonra şüphelinin kullandığı silahta yapılan incelemede tabancanın muhtemelen tutukluk yaptığının tespit edildiği ..." şeklinde anlatılarak öldürmeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı,

Anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Kanunun, 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesinin tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan halinde yer alan; "Ceza dairelerinde; Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" şeklindeki düzenleme gözetildiğinde, iddianamedeki anlatım içeriğinden sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Bununla birlikte, temyize konu edilen eylemlere ilişkin kanun maddelerindeki cezaların karşılaştırılması sonucunda, atılı suçlardan en ağırı 5237 sayılı TCK’nun 81. maddesinde düzenlenen kasten öldürme suçu olup, bu suçlara ilişkin temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesine ait bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesi tarafından verilen görevsizlik kararı isabetli olup, yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 1. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 1. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.