Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2014/647 K.2015/267

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 7 ve 11. Ceza Daireleri Mahkemesi : Asliye Ceza

Sanık hakkında 5149 sayılı Kanuna muhalefet suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, aynı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 01.06.2011 gün ve 10999-7700 sayı ile;

"1-Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5149 sayılı yasanın 20/1.

Maddesinde 'Diğer kanunlardaki hükümler aklı kalmak kaydıyla 14. maddede öngörülen yasaklara uymayanlar ile sahte, kullanılmış, tahrif edilmiş veya benzer şekilde hazırlanmış olan müsabaka biletlerini satan, satılmasına aracılık eden, bu biletleri basan veya satışa hazırlayan kimselere altı aydan bir yıla kadar hapis cezası ve her bir bilet için ikiyüzellimilyon lira adli para cezası verileceği...' öngörülmüş olup, hükümden sonra 14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6222 sayılı Sporda Şiddet ve Düzensizliğin Önlenmesine Dair Kanun'un 25. maddesi ile 5149 sayılı yasa yürürlükten kaldırıldığı cihetle.

5237 sayılı TCK.nun hükümleri de dikkate alınarak suç tarihine göre sanık hakkında uygulanabilecek lehe yasanın mahkemece belirlenip uygulanması bakımından davaya bakma görevinin 5235 sayılı yasanın 11. maddesi uyarınca asliye ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinin gerekmesi,

2-5271 sayılı CMK'nun 5560, 5728 ve 6008 sayılı yasalar ile değişik 231. Maddesinin 5, 6 ve 14. fıkralarında değişiklikler uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulaması olanaklı hale geldiğinden, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi gözetilerek, yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu” isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmesi üzerine Asliye Ceza Mahkemesince sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince;

"İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna ve Yargıtay Kanunu'nun 14. Maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin kararlarına göre, temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek 11. Ceza Dairesine ait bulunduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 11. Ceza Dairesince de;

"... tebliğnamenin düzenlendiği tarihe, iddianamedeki sevk ve tavsif ile temyizin kapsamına göre temyiz inceleme görevi Yüksek 7. Ceza Dairesine ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 7. ve 11. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler" bölümünün ikinci maddesinde;

“İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarih itibariyle düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli Ceza Dairesine gönderilir.” denildikten sonra dördüncü maddesinde;

“Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelip bozma veya başka nedenlerle Daire dışına gönderdiği işlerden kendisine geri gelenlere bakar.” hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada daha önce yerel mahkemece verilen hükmün Yargıtay 7. Ceza Dairesince incelenip bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin de 10.04.2014 olduğu anlaşıldığından, hükmü temyizen inceleme görevi 7. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 7. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.