Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2015/20 K.2015/331

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 13 ve 15. Ceza Daireleri Mahkemesi : Asliye Ceza

Sanıkların hırsızlık suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Asliye Ceza Mahkemesince 13.04.2011 gün ve 887-427 sayı ile TCK'nun 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmiştir. Hükmün sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 13. Ceza Dairesince 14.04.2014 gün ve 14357-13903 sayı ile;

“Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 23.07.2010 gün ve 2010/28682 esas sayılı iddianamesi ile; sanıkların, müşteki oto pazarında bulunduğu sırada suça konu araca kimlikleri hakkında yanlış beyanda bulunarak kendilerini kardeş olarak tanıtıp müşteri oldukları, tanıdıkları kaporta ustasına gösterme bahanesiyle araca bindikleri, müşteki ile birlikte bir lokale geldikleri, sanık Nevzat'ın eşinin 17:00'de mesaisinin bitmesini beklediklerini söylediği,

müşteki lokal içinde bulunurken aralarında bir şey görüşme bahanesiyle yanından ayrılarak kilitli olmayan aracı aldıkları iddia olunması karşısında eyleminin sübutu halinde dolandırıcılık suçunu oluşturduğu, bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait olduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince de 12.01.2015 gün ve 11746-58 sayı ile;

“6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği gösetilerek ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 'Ceza dairelerinde, daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır' hükmüne yer verilmiş olunması karşısında;

13.04.2011 tarihli kararda, sanıkların, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesi gereğince hırsızlık suçundan mahkumiyetlerine karar verildiğinin anlaşılması karşısında;

Mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 13. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu” gerekçesiyle görevsizlik kararları verilmiştir.

Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 13. ve 15. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 6110 sayılı Kanununla değişik 14. maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin, tebliğname tarihinde yürürlükte bulunan haline göre, "Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir" hükmü yeralmaktadır.

Somut olayla ilgili olarak davayı açan iddianamede, olayın açıkça anlatıldığı ve anlatılan olayla da uyumlu olacak şekilde eylemin hırsızlık olarak nitelendirildiği görülmektedir. Sanığın gerçekleştirdiği eylemin, hırsızlık suçunu mu yoksa dolandırıcılık suçunu mu oluşturacağı ise daha sonra yapılacak temyiz incelemesinin konusunu oluşturacaktır.

İddianamedeki sevk maddeleri ile iddianame metni arasında bir uyumsuzluk bulunmaması ve sevk maddelerinin bir hata sonucu olarak değil, aksine hukuki değerlendirmeye dayalı olarak belirlenmiş olması nedenleriyle davadaki tavsifin hırsızlık suçuna yönelik olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan gönderilmesine karar verilmelidir.