Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2015/37 K.2015/348

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ağır Ceza Mahkemesince 25.09.2007 gün ve 195-269 sayı ile; 5237 sayılı Kanunun 244/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 28.12.2009 gün ve 22492-16856 sayı ile; "5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca 'hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının' takdir ve değerlendirilmesi” gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesince 06.05.2010 gün ve 72-154 sayı ile; sanığın 5237 sayılı Kanunun 244/4. maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesince 02.05.2013 gün ve 9868-9664 sayı ile; "Dava konusuna, sevk maddelerine, uygulamaya, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve 18.02.2012 tarih 28208 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulu kararına göre, işin incelenmesi Yüksek 15. Ceza Dairesinin görevine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 15.01.2015 gün ve 15657-537 sayı ile; "Sanığın, internet ortamında katılanın İş Bankasında bulunan hesabına girerek kendi hesabına 770 TL havale edip çekmesinden ibaret eyleminin TCK'nun 142/2-e maddesine göre bilişim suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla,

İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanununun değişik 14. maddesine göre, suçunun temyiz incelemesinin Yüksek 6. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 6. ve 15. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler" bölümünün birinci maddesinde;

"Bu iş bölümü, işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır" denildikten sonra, ikinci maddesinde de; "İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada daha önce yerel mahkemece verilen hükmün Yargıtay 11. Ceza Dairesince incelenip bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin de 24.10.2012 olduğu anlaşıldığından, hükmü temyizen inceleme görevi 11. Ceza Dairesine aittir.

Öte yandan, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.11.2006 gün ve 6-6 ile 03.03.2005 gün ve 1-1 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, temyizen inceleme görevinin görevsizlik kararlarını veren Ceza Dairelerinden başka bir Ceza Dairesine ait olması durumunda dosyanın bu daireye gönderilmesi de mümkündür.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

A.A

.