Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2015/41 K.2015/352

Görevsizlik Kararı veren Yargıtay Daireleri : 8 ve 4. Ceza Daireleri Mahkemesi : Asliye Ceza

Sanık hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçlarından cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bakırköy 12. Asliye Ceza Mahkemesince 14.10.2008 gün ve 441-367 sayı ile; sanığın aynı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 05.11.2014 gün ve 26138-24663 sayı ile; “Sanık hakkında düzenlenen iddianamede yer alan anlatıma ve temyizin kapsamına, Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (4.) Ceza Dairesine ait olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 12.01.2015 gün ve 47955-714 sayı ile; “İddianamedeki sevke, mahkeme kararındaki nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24/01/2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 8. Ceza Dairesine ait olduğu” gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 8 ve 4. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçunun yanında 5237 sayılı TCK'nun 170/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı belirtilmiş ise de, iddianamede yargılama konusu eylem, “Şüpheli Ümit İpekçi'nin olay tarihinde seyyar satıcılık yaparken kendisini uyaran şikayetçi ile yaptığı tartışmadan sonra seyyar satıcılıkta kullandığı araçtan aldığı ve emanetin 2006/1018 sırasında kayıtlı ruhsatsız tabanca ile havaya iki el ateş edip kaçtığı...” şeklinde anlatılarak, silahlı tehdit suçundan kamu davası açıldığı, ancak suçun güvenliği tehlikeye sokmak olarak yazılıp, sevkin 5237 sayılı TCK’nun 170/1-a maddesi olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun, 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesindeki: “Ceza dairelerinde; a) Daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü gözetildiğinde, iddianamedeki anlatımın içeriğinden sanık hakkında TCK'nun 170/1-a maddesiyle değil, silahla tehdit suçundan 5237 sayılı TCK’nun 106/2-a maddesi uyarınca kamu davası açıldığı kabul edilmelidir.

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan silahla tehdit suçunun cezası, 5237 sayılı TCK’nun 106/2-a maddesi uyarınca iki yıldan beş yıla kadar hapis, ruhsatsız silah taşımak suçunun cezası 6136 sayılı Kanununun 13/1. maddesi uyarınca bir yıldan üç yıla kadar hapis cezasından ibaret olup, silahla tehdit suçu daha ağır yaptırım içerdiğinden, hükmü temyizen inceleme görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesine dayalı olarak hazırlanan iş bölümü kararı gereği, silahla tehdit suçlarını temyizen incelemekle görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesine aittir.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve yargılama konusu suçlarla ilgili temyiz incelemesinin, silahla tehdit suçundan kurulan hükmü incelemekle görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden, 4. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.