Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2016/125 K.2016/125

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince 06.12.2007 gün ve 291-425 sayı ile atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

Sanığın temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 11. Ceza Dairesince 12.03.2010 gün ve 2664-2810 sayı ile; "5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca 'hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının' takdir ve değerlendirilmesi” gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesince 03.06.2010 gün ve 72-154 sayı ile; sanığın bu kez 5237 sayılı Kanunun 142/2-b maddesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 15. Ceza Dairesince. 18.09.2014 gün ve 1513-15023 sayı ile. "6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 'Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde;

mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkumiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.' hükmüne yer verilmiş olunması ve 03.06.2010 tarihli kararda, sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesi gereğince hırsızlık suçundan mahkumiyetine karar verilmesi karşısında, mahkumiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesinin Yüksek 2. Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 2. Ceza Dairesincede 24.03.2016 gün ve 30597-5540 sayı ile; "İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarihli ve 2013/1 sayılı iş bölümü kararına göre, sanığa yüklenen temyize konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçunun temyiz incelemesinin, tebliğnamenin düzenlendiği tarihe göre Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevine dâhil olduğu" gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15. ve 2. Ceza Daireleri arasındaki uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.03.2012 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 09.02.2012 gün ve 2012/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümü Ortak Hükümler" bölümünün birinci maddesinde;

"Bu iş bölümü, işbölümünün yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra düzenlenen işler için geçerli olacaktır" denildikten sonra, ikinci maddesinde de; "İstisnalar dışında; bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki işbölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla birlikte bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmü getirilmiştir.

İncelemeye konu dosyada daha önce yerel mahkemece verilen hükmün Yargıtay 11. Ceza Dairesince incelenip bozulmasına karar verildiği ve tebliğname tarihinin de 24.10.2012 olduğu anlaşıldığından, hükmü temyizen inceleme görevi 11. Ceza Dairesine aittir.

Öte yandan, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 23.11.2006 gün ve 6-6 ile 03.03.2005 gün ve 1-1 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere, temyizen inceleme görevinin görevsizlik kararlarını veren Ceza Dairelerinden başka bir Ceza Dairesine ait olması durumunda dosyanın bu daireye gönderilmesi de mümkündür.

Bu itibarla, yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.