Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2016/216 K.2016/216

2016/Bşk-216 2016/216 2013/224114

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 3. Ceza Mahkemesi :Sulh Ceza

Tehdit ve kasten yaralama suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucu, sanığın tehdit suçundan beraatine, kasten yaralama suçundan ise mahkûm olduğu 1.000 Lira adli para cezasına ilişkin hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükmün, temyiz talebi reddedilen Cumhuriyet savcısının her iki suça yönelik temyiz talebinde bulunması ve katılan vekilinin tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelen temyiz talebi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.07.2013 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.11.2015 gün ve 27593-37984 sayı ile;

"İddianamede açıklanıp hükümde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 3. Ceza Dairesinin görevine girdiği"

Yargıtay 3. Ceza Dairesince de 03.05.2016 gün ve 33947-11192 sayı ile;

"O yer Cumhuriyet savcısının basit tehdit suçuna dair temyiz isteminin reddine dair ek kararı, katılan vekilinin basit tehdit suçundan verilen beraat kararını temyiz ettikleri anlaşılmakla, dava konusu eylemin iddianamede belirlenen yasal niteliğine ve uygulanması öngörülen yasa maddelerine göre; mahkemece kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesi'ne ait olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4. ve 3. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğine göre; katılan vekilinin temyiz talebinin 5237 sayılı TCK'nun 106/1-2. cümlede düzenlenen sair tehdit suçundan verilen beraat kararına yönelik iken, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin ise kasten basit nitelikte yaralama ve sair tehdit suçlarına yönelik temyiz talebinin reddine ilişkin ek karara yönelik olduğu anlaşılmaktadır.

2797 sayılı Kanunun 14. maddesine dayalı olarak Yargıtay Büyük Genel Kurulunca iş bölümüne ilişkin alınan ve 22.07.2013 olan tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 21.01.2013 gün ve 1 sayılı kararları uyarınca, temyiz incelemesine konu suçlardan 5237 sayılı TCK'nun 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçu için dört aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası; aynı Kanunun 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit suçu için ise altı aya kadar hapis veya adli para cezası öngörüldüğünden, temyiz incelemesinin daha ağır müeyyideleri gerektiren kasten basit yaralama suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 3. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 4. Ceza Dairesince verilen görevsizlik kararı isabetli olduğundan ve Yargıtay 3. Ceza Dairesi görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.