Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2017/119 K.2017/139

2017/Bşk-119 2017/139 2013/56684

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 15 ve 2. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Günü : 19.06.2012 Sayısı : 118-554

Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 21.02.2011 gün ve 426-136 sayılı iddianamesi ile; sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçuna teşebbüs, mala zarar verme ile konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından, Muş Cumhuriyet Başsavcılığının 28.03.2011 gün 749-226 sayılı iddianamesi ile de; sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçuna teşebbüsten, açılan kamu davalarının birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonucu tüm suçlardan mahkûmiyet kararı verilmiş.

Hükümlerin sanıklar ..., ... ve sanıklar ..., ..., ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 15. Ceza Dairesince 24.09.2014 gün ve 29244-15359 sayı ile;

"6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 04.02.1983 tarih ve 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinde yapılan değişikliğin, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak ve söz konusu Kanun değişikliğine göre, 'Ceza dairelerinde, daireler arasındaki işbölümünün belirlenmesinde; mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir' hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

19.06.2012 tarihli kararda, suça sürüklenen çocuklar ve sanıkların, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 152/1-a ve 116/2. maddeleri gereğince kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından mahkûmiyetlerine karar verilmiş olmakla,

6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliğe göre; temyiz incelemesine konu suçlardan kamu malına zarar verme suçunun cezası, 5237 sayılı TCK'nun 152/1-a maddesinde bir yıldan dört yıla kadar hapis; nitelikli hırsızlık suçunun cezası aynı Kanunun 142/1-a maddesi uyarınca üç yıldan yedi yıla kadar hapis ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun cezası ise aynı Kanunun 116/2. maddesi gereğince altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

Mahkûmiyet kararındaki nitelendirme ve Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (2.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu"

Yargıtay 2. Ceza Dairesince de 28.03.2017 gün ve 31186-3508 sayı ile;

"İddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye, Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 tarih ve 2013/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına, tebliğname tarihine, temyiz isteminin içeriğine ve hükmün konusuna göre; suça sürüklenen çocuklar ve sanıklara yüklenen temyize konu suçlardan en ağır cezayı içeren ve 5237 sayılı TCK'nun 152/1-a maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinin Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevine dahil olduğu"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 2. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. Temyiz incelemesine konu olan suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra değişiklik yapılması halinde, görevli ceza dairesinin belirlenmesinde hangi aşamadaki ceza miktarlarının esas alınması gerektiği hususu öncelikle ele alınıp değerlendirilmelidir. İlkeleri Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 13.11.2014 gün ve 295-331 sayılı kararı başta olmak üzere diğer birçok kararında açıklandığı üzere; temyiz incelemesine konu

suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra, tebliğname tarihine kadar yapılan değişikliklerin dikkate alınması ve tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları gözönüne alınarak görevli ceza dairesinin belirlenmesi gerekmektedir.

Temyiz incelemesine konu olan suçların 09.10.2013 olan tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları nazara alınarak yapılan değerlendirmede bir yıldan altı yıla kadar hapis cezasını gerektiren kamu malına zarar verme suçunun müeyyidesi daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerekmekte ise de.

6572 sayılı Kanunun 27. maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununa eklenen geçici 14. madde uyarınca yeniden oluşturulan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu tarafından kabul edilerek 27.01.2017 gün ve 29961 sayılı Resmî Gazetede yayımlanıp 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren 20.01.2017 gün ve 2017/1 sayılı iş bölümü kararının Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevlerine ilişkin bölümünde.

"İşbölümünün yürürlüğe girdiği tarihten itibaren işbölümü değişikliği nedeniyle 15. Ceza Dairesinin arşivinde bulunan TCK’nun 151, 152, 153, 161 ve 162. maddelerinde düzenlenen suçlardan kaynaklanan işlerin 8. Ceza Dairesine" devredileceğinin belirtilmesi karşısında; temyiz incelemesinin Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılması ve yargılama konusu suçla ilgili temyiz incelemesinin Yargıtay 8. Ceza Dairesince yapılması gerektiğinden dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.