Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2019/165 K.2019/202

Sanık ... hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davası sonucunda İstanbul Anadolu 10. Asliye Ceza Mahkemesince 25.02.2014 tarih ve 635-90 sayı ile sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

Hükmün katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 14.02.2019 tarih ve 25703-746 sayı ile;

"İncelenen dosya içeriğine göre; iddianamede her ne kadar sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ve bu suçtan beraat hükmü verilmiş olsa da, katılanın kardeşi Işık Özgenç'e vasi olarak atanmış olan sanığın 23.03.2007 tarihinde kısıtlının mal varlığına ilişkin beyanda bulunduğu ancak sonraki tarihlerde elde ettiği tarla hasılatından aldığı geliri ve kısıtlının 01.06.2010 tarihinde vefat ettiğini mahkemeye bildirmediği iddiası karşısında; vasiliğin TCK'nın 6/1-c maddesi kapsamında kamu görevi olması nedeniyle iddia konusu eylemin TCK'nın 247. maddesinde yer alan zimmet suçunu oluşturduğu anlaşıldığından,

İddianamedeki anlatım ve nitelendirme, temyiz kapsamı ve Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek 5. Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğu",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 5. Ceza Dairesince 13.06.2019 tarih ve 2010-6119 sayı ile;

"27.01.2017 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2017 tarihi itibarıyla uygulanmaya başlanan 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümünün A) Ortak Hükümler kısmının 3. bendinde 'İş bölümünün yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenen tebliğnameler, iş bölümündeki düzenlemeler esas alınarak görevli Ceza Dairesine gönderilir' ve 5. bendinde 'Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır' şeklinde yer alan düzenlemelere,

iddianamedeki nitelendirmenin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçuna ilişkin olmasına, sevk maddesine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre; temyiz incelemesi yapma görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait bulunduğu"

Gerekçeleriyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 15 ve 5. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'la değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen, 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" şeklinde düzenlenmiştir.

27.04.2017 olan tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken iddianamedeki nitelendirmenin 5237 sayılı TCK'nın 155. maddesinin ikinci fıkrası olarak gösterilmiş olması karşında, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 15. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.