Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2019/174 K.2019/211

Sanık ... hakkında basit tehdit ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesince 08.05.2013 tarih ve 120-670 sayı ile; sanığın eylemlerinin TCK'nın 106/2-d ve 125/1-2 maddelerinde düzenlenen var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak tehdit ve hakaret suçlarını oluşturabileceği gerekçesiyle asliye ceza mahkemesine görevsizlik kararı verilmiş, yapılan yargılama sonucunda Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesince 03.12.2013 tarih ve 526-941 sayı ile; sanığın her iki suçtan beraatine karar verilmiştir.

Hükümlerin katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 26.03.2019 tarih ve 50779-5212 sayı ile;

"İddianamede açıklanan ve hükümlerde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, sanık hakkında, TCK’nın 106/1-son maddesi gereğince sair tehdit ve 125/1. maddesi gereğince hakaret suçlarından kamu davası açılarak hüküm kurulmuş olmasına, en ağır yaptırımı içeren suçun hakaret olmasına göre, işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince de 27.05.2019 tarih ve 3639-9750 sayı ile;

"Tebliğname tarihine, Adana 5. Sulh Ceza Mahkemesinin TCK’nın 106/2-d maddesinden dolayı verdiği dava açan belge olarak görevsizlik kararına, temyizin kapsamına, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu’nun hazırlamış olduğu iş bölümü kararına göre işin incelenmesinin Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 18. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik, Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, temyiz incelemesine konu olan suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra tebliğname tarihine kadar yapılan değişiklikler dikkate alınıp tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları göz önünde bulundurularak görevli ceza dairesi belirlenmeli, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması hâlinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır.

Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde dikkate alınmalıdır.

İncelemeye konu dosyada tebliğname tarihinin 08.12.2014 olması ve dava açan belge niteliğindeki görevsizlik kararı göz önüne alındığında, tebliğname tarihindeki yaptırım miktarlarına göre temyiz incelemesine konu olan suçlardan, var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak tehdit suçunun yaptırımı 5237 sayılı TCK'nın 106/2-d maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; hakaret suçunun yaptırımının ise aynı Kanun'un 125/1. maddesinde üç aydan iki yıla kadar hapis cezası olduğu göz önüne alındığında;

var olan veya var sayılan suç örgütlerinin oluşturdukları korkutucu güçten yararlanılarak tehdit suçunun cezası daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.