Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2019/213 K.2019/250

Sanıklar ... ile ... hakkında 5015 sayılı Kanun'a muhalefet ve suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçlarından; sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan açılan kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesince 27.11.2014 tarih ve 165-584 sayı ile; sanık ...'ın 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyetine, diğer sanıkların ise atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

Hükümlerin katılan kurum vekili ve sanık ... müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 09.07.2019 tarih ve 22707-33835 sayı ile;

"İddianamedeki sevk ve nitelendirmeye, hükmün konusuna göre, katılan EPDK vekilinin sanıklar ... ve ... hakkında TCK’nın 220/2. maddesinde düzenlenen suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçundan verilen beraat hükümlerini de temyiz ettiğinin anlaşıldığı cihetle; 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Yasayla değişik 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun iş bölümüne ilişkin 30/01/2019 tarih ve 2019/1 sayılı Kararlarına göre, inceleme görevi Yargıtay Yüksek 18. Ceza Dairesi'ne ait bulunduğu,",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince de 18.09.2019 tarih ve 8577-12540 sayı ile;

"Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 11/01/2019 gün ve 2019/11 sayılı kararındaki, 'birden fazla suçun yer aldığı hükümlerin temyiz incelemesinin, incelemeye konu suçlardan yaptırımı en ağır olanına bakmakla görevli dairece yapılacağı' biçimindeki düzenleme dikkate alındığında, örgüt yönetici olduğu iddiasıyla dava açılan sanık ... hakkında verilen beraat kararının temyize konu edilmemesi, temyize konu edilen eylemlerin ise 5015 sayılı Kanuna muhalefet ile suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma suçları olması,

bu suçlar için Yasada belirlenen cezalar dikkate alındığından cezası ağır olanın 5015 sayılı Kanuna muhalefet suçunun olduğunun anlaşılması karşısında, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesi uyarınca; sanıklar hakkında düzenlenen iddianame, temyizin kapsamına ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 11/01/2019 gün ve 2019/11 sayılı kararına göre, işin incelenmesi Yargıtay Yüksek 7. Ceza Dairesi'nin görevine girdiği,",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 7 ve 18. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık, temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır, (b) bendinde de; "çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması hâlinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya kapsamına göre;

Temyiz incelemesine konu olan suçlardan 5015 sayılı Kanun'a muhalefet suçunun cezası daha ağır olduğundan, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 7. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 7. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan daireye gönderilmesine karar verilmelidir.