Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2020/110 K.2021/17

Sanık ... hakkında şantaj suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tire Asliye Ceza Mahkemesince 18.06.2014 tarih ve 84-193 sayı ile sanığın beraatine karar verilmiştir. Hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 27.01.2020 tarih ve 281-1756 sayı ile;

"Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik 31.07.2011 suç tarihli şantaj suçu ile ilgili açılan davada yapılan yargılama neticesinde 18.06.2014 tarih 2013/84 Esas 2014/193 Karar ile sanık hakkında beraat kararı verildiği, yine sanık hakkında aynı suç tarihli, aynı olay yerinde ve aynı mağdura yönelik olarak çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından yargılamasının yapıldığı, Ödemiş Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.03.2014 gün ve 2012/286 Esas, 2014/22 sayılı kararın temyiz edildiği,

UYAP üzerinden yapılan incelemede dosyanın hâlen Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 2016/13155 Esas sırasında incelemede bulunduğunun anlaşılması karşısında; en ağır yaptırımı içeren suçun çocuğun cinsel istismarı suçu olduğu ve aralarındaki hukuki ve fiili irtibat göz önüne alınarak dosyaların aynı daire tarafından birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk ve hukuki yarar bulunması nedenleri ile temyiz incelemesinin birlikte yapılabilmesi için Dairemizin görevsizliğine, dosyanın Yüksek 14. Ceza Dairesine gönderilmesine",

Yargıtay 14. Ceza Dairesince 07.10.2020 tarih ve 2379-3754 sayı ile; "İddianamedeki sevke hükmün içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi şantaj suçu yönünden Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu", Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 14. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı iş bölümüne göre, şantaj suçuna ait dava dosyalarını inceleme görevinin Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu, sanık hakkında beraat kararı verildiği ve tebliğnamenin düzenlendiği 30.12.2015 tarihi itibarıyla dikkate alınması gereken iddianamedeki nitelendirmenin de TCK'nın 107. maddesinde düzenlenen şantaj suçuna ilişkin olduğu hususları göz önünde bulundurulduğunda, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca bu suçla ilgili temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.