Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2020/16 K.2020/36

Sanık ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlâl suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesince 14.10.2015 tarih ve 763-608 sayı ile aynı suçtan sanığın beraatine karar verilmiştir.

Hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 12. Ceza Dairesince 28.11.2018 tarih ve 4925-11360 sayı ile;

"...Sanığın suç tarihi itibarıyla 10 yaşında bulunan mağdurun cinsel organının resmini çekmesi iddiasının TCK'nın 226/3. madde ve fıkrasında düzenlenen müstehcenlik suçu kapsamında kaldığı, bu suçu inceleme görevinin Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından,

İddianamedeki sevk ve anlatıma, Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanan 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu hükümlerin incelenmesi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğu”,

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince de 16.01.2020 tarih ve 185-1251 sayı ile;

"...İddianamede açıklanan eyleme, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, tebliğname tarihine, temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 12. Ceza Dairesinin görevine girdiği”,

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 12 ve 18. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14. maddesinin 3. fıkrasının a bendi; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle (a) bendi "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 21.02.2018 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 09.02.2018 tarihli ve 2018/1 sayılı iş bölümü kararının "Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" başlıklı bölümünün 5. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkûmiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkûmiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." düzenlemesi hüküm altına alınmıştır.

Somut olayda tebliğname tarihinin 27.06.2018, sanık hakkında beraat hükmü verilmesi karşısında ceza Dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken 25.09.2014 tarihli iddianamede suçun özel hayatın gizliliğini ihlâl suçu olarak nitelendirilmiş olması karşısında, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesi uyarınca anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 12. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli olduğundan, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.