Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2020/21 K.2020/41

2- ANTALYA 1. Ağır Ceza

Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Antalya 2. Çocuk Mahkemesince 08.05.2013 tarih ve 598-357 sayı ile; sanıkların mala zarar verme suçundan beraatlerine, görevi yaptırmamak için direnme suçundan ise mahkûmiyetlerine ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı İçişleri Bakanlığı vekili tarafından itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine mercii Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesince 20.09.2016 tarih ve 715 değişik iş sayı ile.

TCK'nın 265. maddesinin üçüncü fıkrası ile aynı Kanun'un 43. maddesinin 2. fıkrasının uygulanmayarak sanıklar hakkında eksik ceza tayin edildiği gerekçesiyle itirazın kabulüne ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırılmasına karar verilmiş, dosyanın yeniden ele alınması üzerine yapılan yargılama sonucunda Antalya 2. Çocuk Mahkemesince 02.11.2017 tarih ve 410-639 sayı ile; sanıkların TCK'nın 265. maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları ile aynı Kanun'un 43. maddesi uyarınca görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkûmiyetlerine ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

Hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı İçişleri Bakanlığı vekili ile sanıklar ... ve ... müdafisi tarafından itiraz kanun yoluna başvurulması üzerine mercii Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince 20.12.2017 tarih ve 1724 değişik iş sayı ile; "...Sanık ... yargılamaya dahil edilmeksizin diğer sanıklar hakkında 02/11/2017 tarihli hüküm kurulduğu, dosyada ... yönünden tefrik kararı da görülmediği, itirazlara atfen görülen noksanlığın ikmali ve sanıkların eylemlerinin birlikte değerlendirilip hükme varılabilmesinin temini..." şeklindeki gerekçesiyle itirazların kabulüne ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması kararlarının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.09.2016 tarihli ve 715 değişik iş sayılı ve Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2017 tarihli ve 1724 değişik iş sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığınca kanun yararına bozma isteminde bulunulması üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2018 tarihli ve 80696 sayılı ihbarnamesi ile dosyanın gönderildiği Yargıtay 18. Ceza Dairesince 21.01.2019 tarih ve 6863-1735 sayı ile;

"Tebliğname tarihine, temyizin kapsamına, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Birinci Başkanlık Kurulu’nun hazırlamış olduğu işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 8. Ceza Dairesi’nin görevine girdiği",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 16.01.2020 tarih ve 5503-970 sayı ile;

"Kanun yararına bozma istemine konu itiraz mercii kararlarının suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına ilişkin olmasına, dairemizin görev alanına giren bir suça ilişkin kanun yararına bozma isteminin bulunmamasına ve Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30.01.2019 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 2019/1 sayılı kararına göre kanun yararına bozma istemini inceleme görevi Yargıtay Yüksek 18. Ceza Dairesine ait olmakla"

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümü için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 18 ve 8. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözülmesi gereken uyuşmazlık; kanun yararına bozma talebinin hangi Özel Dairece incelenmesi gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle değişik (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.10.2018 tarihli ve 80696 sayılı ihbarnamesinde;

"...1- Her ne kadar Antalya 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/09/2016 tarihli ve 2016/715 değişik iş sayılı kararı ile görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden inceleme yapılarak, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... haklarında eksik ceza tayini gerekçesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 08/05/2013 tarihli ve 2012/598 esas, 2013/357 sayılı kararı kaldırılmış ise de; görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden müşteki polis memurlarının davaya katılmadıkları, İçişleri Bakanlığının bu suçtan doğrudan zarar görmediğinden katılan sıfatının olmadığı, suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... haklarında görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği gözetilmeden, usul ve kanuna aykırı olarak karar verilmesinde,

2- Antalya 2. Çocuk Mahkemesince dosyanın yeni esasa kaydedildiği, anılan Mahkemenin 02/11/2017 tarihli ve 2016/410 esas, 2017/639 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... haklarında bu kez 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 265/3 ve 43/2. maddeleri uygulanarak hüküm kurulduğu ve haklarında tekrar hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki dosyanın Yargıtay incelemesinde olduğu gözetilmeden,

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2017 tarihli ve 2017/1724 değişik iş sayılı kararı ile '...sanık ... yargılamaya dahil edilmeksizin diğer sanıklar hakkında 02.11.2017 tarihli hüküm kurulduğu, dosyada ... yönünden tefrik kararı da görülmediği,

itirazlara atfen görülen noksanlığın ikmali ve sanıkların eylemlerinin birlikte değerlendirilip hükme varılabilmesinin temini için itirazların kabulüne...' şeklindeki gerekçeyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 02/11/2017 tarih ve 2016/410 esas, 2017/639 sayılı kararının kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklinde kanun yararına bozma talebinde bulunulması karşısında, kanun yararına bozma talebinin görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin olduğu, mala zarar verme suçundan kurulan hüküm bakımından ise kanun yararına bozma yoluna gidilmediği anlaşılmaktadır.

Buna göre; kanun yararına bozma incelemesinin, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca kanun yararına bozma talebine konu görevi yaptırmamak için direnme suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 18. Ceza Dairesince yapılması gerekmekte ise de;

23.07.2016 tarihli ve 29779-2 mükerrer sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6723 sayılı Kanun'la 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'na eklenen geçici 15. maddenin 12. fıkrasına dayanılarak, 08.07.2020 tarihli ve 31179 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı kararı ile Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve tüm işlerin Yargıtay 4. Ceza Dairesine devrine karar verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca 23.11.2006 tarih ve 6-6; 03.03.2005 tarih ve 1-1; 13.09.2018 tarih ve 122-184 ile 28.12.2018 tarih ve 236-298 sayılı kararlarında da vurgulandığı üzere dosyanın görevsizlik kararlarını veren Ceza Dairelerinden başka bir Ceza Dairesine gönderilmesi de mümkündür.

Bu itibarla, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 18. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın Yargıtay 4. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmelidir.