Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2021/45 K.2022/31

2021/Bşk-45 2022/31 2015/81868

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 254-405

Sanık ... hakkında silahla tehdit, mala zarar verme, hakaret ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet etme suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Trabzon 4. Asliye Ceza Mahkemesince 10.11.2014 tarih ve 254-405 sayı ile; sanığın aynı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2016 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.06.2020 tarih ve 8723-7430 sayı ile;

"İddianamede ve kabulde yer alan sanığın alacağı tahsil amacıyla katılanı tehdit ettiği yönündeki anlatıma, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanıklar hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan dava açılmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiği,",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 31.03.2021 tarih ve 1863-6442 sayı ile;

"Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre; mahkemece kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi 28.06.2014 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa’nın 31.maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun 14.maddesi ve 26.02.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 12.02.2016 gün ve 1 sayılı kararının 'Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümüne İlişkin Ortak Hükümler' kısmı uyarınca Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait olduğu,",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

Bu maddeye dayanılarak Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunca hazırlanıp 26.02.2016 tarihli ve 29636 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.03.2016 tarihinde yürürlüğe giren 12.02.2016 tarihli ve 1 sayılı iş bölümü kararının "Ceza Daireleri iş bölümü Ortak Hükümler" başlıklı bölümünün 7. maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." hükmüne yer verilmiştir.

Diğer yandan Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, temyiz incelemesine konu olan suçların yaptırım miktarlarında suç tarihinden sonra tebliğname tarihine kadar yapılan değişiklikler dikkate alınıp tebliğname tarihindeki yaptırım miktarları göz önünde bulundurularak görevli ceza dairesi belirlenmeli, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı belirlenirken de suçun temel şekline göre hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli,

üst sınırlarının eşit olması hâlinde alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adlî para cezaları ise her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde dikkate alınmalıdır.

Yerel Mahkemece sanık hakkında mahkeme kararındaki nitelendirmenin, TCK'nın 106/2-a, 151/1, 125/1 ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddelerine temas eden silahla tehdit, mala zarar verme, hakaret ve 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçlarına yönelik olması, TCK'nın 150. maddesinin uygulanmamış olması ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 26.02.2016 tarihli ve 2016/1 sayılı iş bölümü uyarınca da temyiz kapsamındaki suçlardan müeyyidesi en ağır olanın silahla tehdit suçu olması karşısında; temyiz incelemesinin bu suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.