Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2021/52 K.2022/38

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 33-473

Sanıklar hakkında birden fazla kişiyle tehdit suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesince 11.06.2015 tarih ve 33-473 sayı ile; sanıkların aynı suçtan mahkûmiyetlerine karar verilmiştir. Hükümlerin sanıkların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2017 tarihli tebliğnamesiyle dosyanın gönderildiği Yargıtay 4. Ceza Dairesince 30.06.2020 tarih ve 6631-8301 sayı ile;

"Hükümlerin sanık ...'nın katılan ...'a 80.000 TL'ye bir ev satıp daha sonradan inşaat işi ile uğraşan ...'tan 55.000 TL'ye bir daire almak için anlaştıkları, sanık ...'nın bu parayı ödeyip ancak daha sonra bu evi almaktan vazgeçtiği, bunun üzerine ...'un ödenen paranın 33.500 TL'sini peyderpey ...'ya ödeyip 21.500 TL alacağının kaldığı,

ancak bu paranın ödenmemesi üzerine alacağını tahsil etmek amacıyla ... ve ...'la görüşüp önce ... ve ...'ün ...'un iş yerine gittikleri, ancak iş yerinde bulunmaması nedeniyle eşi Emine Yurt aracılığı ile telefonla irtibat kurdukları, ...'un yaptığı inşaatta bulunduğunu öğrenmesi üzerine ... ve ...'un kimliği tespit edilemeyen bir kaç kişiyle daha beraber ...'un yaptırmış olduğu inşaata gittiği, parayı tahsil etmek istedikleri, sanıklardan ...'un ...'a 'seni mermi manyağı yapacağım,

Bayraklı'da yaşatmayacağım' diye tehdit edip yanındaki şahısların da onun tehdidine destek oldukları' şeklinde kabul edilen eyleme Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanıklar hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden,"

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 30.03.2021 tarih ve 1957-6229 sayı ile; "Hükümdeki nitelendirmeye ve uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 20.01.2017 gün, 2017/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre işin incelenmesi Yüksek Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevine girdiği," Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevlerini düzenleyen 14. maddesinin üçüncü fıkrasının 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi ile değişik (a) bendinde; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır" hükmüne yer verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 01.02.2017 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı iş bölümünün; "Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının beşinci maddesinde; "Ceza Dairelerinin görevlerinin belirlenmesinde, mahkumiyet kararlarında mahkeme hükmündeki, mahkumiyet dışındaki kararların temyiz incelemesinde ise dava açan belgedeki nitelenen suç esas alınır." düzenlemesi hüküm altına alınmıştır.

02.03.2017 olan tebliğname tarihi itibarıyla ceza dairelerinin görevinin belirlenmesinde esas alınması gereken mahkeme kararındaki nitelendirmenin TCK'nın 106. maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi olarak gösterilmiş olması karşında, temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca anılan suça ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.