Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2021/93 K.2022/79

Görevsizlik Kararı Veren Yargıtay Daireleri : 4 ve 6. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 134-322

Sanık ... hakkında kasten yaralama, silahla tehdit, mala zarar verme ve hakaret suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesince 16.04.2013 tarih ve 233-179 sayı ile verilen görevsizlik kararının sanık müdafisinin itirazı üzerine Sivas 1. Ağır Ceza Mahkemesince 07.05.2013 tarih ve 196 sayı ile kesin olarak kaldırılması sonrasında dosyanın gönderildiği aynı mahkemece 17.07.2014 tarih ve 134-322 sayı ile sanığın aynı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Hükümlerin sanık müdafisi ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 18.02.2020 tarih ve 116-3485 sayı ile;

"İddianamede açıklanan ve hükümlerde kabul edilen eylemleri Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanık hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit ve yukarıda yazılı suçlardan hüküm kurulmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27.12.2016 tarihli ve 2016/215, 19.04.2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Dosyanın gönderildiği Yargıtay 6. Ceza Dairesince de 10.06.2021 tarih ve 526-11179 sayı ile;

"Hükümdeki nitelendirmeye ve uygulama maddelerine, temyizin kapsamına, tebliğname tarihine ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararına göre; işin incelenmesi Yüksek 4. Ceza Dairesinin görevine girdiği",

Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir.

Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI

Yargıtay 4 ve 6. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir.

Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin (a) bendi; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir." şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle; "Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır." şeklinde değiştirilmiştir. Ayrıca anılan maddenin (b) bendinde; "Çeşitli suçlara ait davalarda suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun istikrarlı kararlarıyla sürdürülen uygulamaya göre, çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır olarak kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması hâlinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması hâlinde dikkate alınmalıdır.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. maddesinin 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 31. maddesi değişik (a) bendine göre, anılan maddedeki söz konusu değişikliğin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden sonra tebliğnamesi düzenlenmiş olan dosyalar bakımından uygulanmasının gerektiği de gözetilerek,

mahkûmiyet kararları yönünden mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınmasının gerekmesi ve silahla tehdit suçunun müeyyidesinin kasten yaralama, mala zarar verme ve hakaret suçlarının müeyyidelerine nazaran daha ağır olması karşısında temyiz incelemesinin 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 22.01.2015 tarihli ve 29244 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 02.02.2015 tarihinde yürürlüğe giren ve 26.12.2015 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 19.01.2015 tarihli ve 2015/8 sayılı iş bölümüne göre silahla tehdit suçuna ilişkin temyiz davalarına bakmakla yetkili ve görevli olan Yargıtay 4. Ceza

Dairesince yapılması gerekmektedir.

Bu itibarla, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.