Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu E.2022/58 K.2022/187

Yargıtay Daireleri : 4 ve 9. Ceza Mahkemesi :Asliye Ceza Sayısı : 339-718 Sanık ... hakkında tehdit ve cinsel taciz suçlarından açılan kamu davalarında yapılan yargılama sonucunda, Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesince 05.10.2015 tarih ve 339-718 sayı ile; sanığın aynı suçlardan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün de sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyaya inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 09.03.2022 tarih ve 1069-6952 sayı ile.

"Sanık müdafisinin, 05.10.2015 tarihli süre tutum dilekçesi ile sanık hakkındaki cinsel taciz ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, Tebliğname tarihine, temyizin kapsamına, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nca kabul edilen işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek 9. Ceza Dairesi’nin görevine girdiği", Dosyanın gönderildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesince de 26.04.2022 tarih ve 4913-3928 sayı ile.

"İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, süre tutum dilekçesinde verilen kararlarla ilgili temyiz yoluna başvurulacağını belirterek gerekçeli kararın tebliğini talep eden sanık müdafisinin sonradan dosyaya sunduğu 10.11.2015 elektronik imza tarihli gerekçeli temyiz dilekçesinde sadece sair tehdit suçundan kurulan hükmün bozulmasını talep ettiği gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına,

Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararı ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.07.2021 günlü, 31536 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 02.07.2021 tarihli, 211 sayılı kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi sanık hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükme ilişkin müdafi tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinde temyiz iradesinin gösterilmeyip,

yalnızca sair tehdit suçundan verilen mahkumiyet kararının bozulmasının talep edilmesi nedeniyle Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğu", Gerekçesiyle karşılıklı görevsizlik kararları verilmiştir. Oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının çözülmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

CEZA DAİRELERİ BAŞKANLAR KURULU KARARI Yargıtay 4 ve 9. Ceza Daireleri arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; temyiz incelemesinin hangi Özel Dairece yapılması gerektiğinin belirlenmesine ilişkindir. 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca hazırlanıp 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı iş bölümünün.

"Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü Ortak Hükümler" kısmının 2. maddesinde. "Bu işbölümündeki düzenlemeler, yürürlüğe girdiği tarih dahil olmak üzere tebliğnamesi bu tarihten sonra tanzim olunan işler için geçerli olup, temyiz incelemesi bu iş bölümüne göre görevli bulunan ceza dairesi tarafından yapılır." şeklinde düzenleme yer almaktadır. İncelenen dosya kapsamına göre.

Sanık ... müdafisinin temyiz dilekçesinde yer alan "Yukarıda esas ve karar numarası yazılı Yerel Mahkeme'nin sanık hakkında tehdit suçundan dolayı verilmiş olan karar usul ve yasaya aykırıdır. Sanığın cezasına ilişkin olarak indirim yapılmadığı gibi sanık hakkında direk hapis cezası verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

Yargıtay tarafından resen göz edilecek sebepler de dahilinde Yerel Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir." şeklindeki ifadeler karşısında; sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Tehdit suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünü temyizen inceleme görevi 06.02.2020 olan tebliğname tarihi itibarıyla uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı iş bölümü kararı uyarınca Yargıtay 4. Ceza Dairesine aittir. Bu itibarla, Yargıtay 9. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı isabetli bulunduğundan, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin görevsizlik kararının kaldırılmasına ve dosyanın anılan Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.