Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2010/7 K.2010/37

Ceza Genel Kurulu 2010/9-7 E. , 2010/37 K.

"İçtihat Metni" İtirazname : 2009/269347 Yargıtay Dairesi : 9. Ceza Dairesi Mahkemesi : VAN 4. Ağır Ceza Günü : 21.03.2007 Sayısı : 213-79

Silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan sanık T...Ç...’ün 765 sayılı TCY’nın 169, 3713 sayılı Yasanın 5, TCY’nın 55/3 ve 59/2. maddeleri uyarınca sonuç olarak 2 yıl 6 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Van 2 No’lu Devlet Güvenlik Mah¬ke¬mesince verilen 31.01.2003 gün ve 170-14 sayılı hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edil¬mekle, dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 18.11.2003 gün ve 1879-2117 sayı ile;

“...T...Ç...’ün 06.08.2003 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasasından yararlanma istekleri karşısında hukuki durum¬larının buna göre yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması...” isabetsizliğin¬den bozul¬muş,

Bozmaya uyan Van 4. Ağır Ceza Mahkemesince 21.03.2007 gün ve 213-79 sayı ile; sanığın 765 sayılı TCY’nın 169, 3713 sayılı Yasanın 5, 59/2 ve 31. maddeleri uyarınca sonuç olarak 3 yıl 9 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına ve TCY’nın 31. maddesi gereğince 3 yıl süre ile kamu hizmetlerinden yasaklanmalarına karar verilmiştir.

Sanık müdafiinin temyizi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 9. Ceza Dairesince 14.07.2009 gün ve 12634-8679 sayı ile;

“Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık T...Ç...'ün suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde aşağıdaki husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itiraz¬larının reddine, ancak;

Sanık hakkında daha önceki hükümde örgüte yardım suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezasına hükmolunması ve bu hükme karşı aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle ceza süresi bakımın¬dan sanığın kazanılmış hakkı gözetilmeden yazılı şekilde fazla hapis cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle bozulmasına, bu cihetin yeniden duruşma yapıl¬maksızın CMUK’nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, CMUK’nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkı nazara alınarak sanık hakkında hükmolunan cezanın 2 yıl 6 aya indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün düzel¬tilerek onanmasına” karar verilmiştir.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 17.12.2009 gün ve 269347 sayı ile;

“...hükümlünün 01.03.2001 tarihinde Atatürk Lisesi duvarına terör örgütünün propa¬gandası niteliğinde yazı yazılması eylemine katıldığının tüm dosya kapsamına göre sübut bulduğu, mahkemece de anılan eylem sabit kabul edilerek ceza tayin edildiği, suç tarihi olan 01.03.2001 tarihi ile Yüksek Dairenin inceleme tarihi olan 14.07.2009 tarihleri arasında eylem için 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. madde ve fıkraları uyarınca 7 yıl 6 aylık olağanüstü zamanaşımının dolduğu,

sanığın eyleminin 3713 sayılı Yasanın 7/2. madde ve fıkrasında düzenlenen terör örgütünün propagandasını yapmak ya da 765 sayılı TCK 169. maddesinde düzenlenen terör örgütüne yardım etmek olarak nitelendirilmesinin zamanaşımı yönünden bir farklılık doğurmadığı,

bu nedenle Yüksek Dairece hükmün bozulması ve sanık T...Ç..hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesinin yasaya aykırı olduğu” görüşüyle Özel Dairenin düzelterek onama kararının kaldırılmasına ve sanık T...Ç.... hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Ceza Genel Kurulunca değerlen¬dirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yargıtay Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanık T. Ç.. hakkında silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan 765 sayılı TCY’nın 169. maddesi uyarınca açılan kamu davasında, Özel Dairenin yerel mahkeme hükmünü incelediği tarih itibarıyla zamanaşımının dolup dolmadığına ilişkindir. Dosyanın incelenmesinde;

Sanık hakkında Van C.Başsavcılığınca 19.06.2002 tarihinde 765 sayılı TCY’nın 169. maddesinden cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yerel mahkeme tarafından sanığın 01.03.2001 tarihinde Van Atatürk Lisesi duvarına terör örgütünün propagandası niteliğinde yazı yazılması eylemini gerçekleştirdiği kabul edilerek hakkında 765 sayılı TCY’nın 169. maddesi uyarınca silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan mahkûmiyet hükmü kurulduğu, Özel Dairenin bu hükmü 4959 sayılı Topluma Kazandırma Yasasının sanık hakkında uygulanma koşullarının değerlendirilmesi amacıyla bozduğu,

yerel mahkemece yapılan değerlendirme sonucunda anılan yasanın uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilerek sanığın aynı suçtan mahkumiyetine karar verildiği, Özel Daire tarafından da bu hükmün ceza miktarı yönünden düzeltilerek onandığı, Özel Daire ile yerel mahkeme arasında sabit kabul edilen eylem ve suç niteliğine ilişkin herhangi uyuşmazlık bulunmadığı bu kabulün dosya içeriği ile de örtüştüğü anlaşılmak¬tadır.

Sanığa atılı suç için 765 sayılı TCY’nın 169. maddesinde öngörülen yaptırım 3 yıldan 5 yıla kadar ağır hapis cezası olup, aynı yasanın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zaman¬aşı¬mına tabidir. 765 sayılı TCY’nın 104/2. maddesi uyarınca zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde bu süre en çok 7 yıl 6 aya uzayabilmektedir.

Suç tarihi olan 01.03.2001 tarihinden itibaren işlemeye başlayan 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresi yerel mahkemenin hükmünden sonra, temyiz aşamasında ve Özel Dairenin düzelterek onama kararı olan 14.07.2009 tarihinden önce dolmuş bulunmaktadır.

Bu itibarla Yargıtay C. Başsavcılığı itirazının kabulüne, Özel Daire düzelterek onama kararının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün zamanaşımı nedeniyle bozulmasına, ancak 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CYUY’nın 322. maddesi uyarınca kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CYY’nın 223. maddesi de gözetilerek düşmesine karar verilmelidir.