Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2012/33676 K.2013/8889

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1) Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarına gelince :

Borçlu-lehtar aleyhine yapılan kambiyo takibindre, borçlu vekili icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe konulan bonoların tahsil cirosu ile verildiği, takip alacaklısı bankanın vekil hamil konumunda olduğundan lehtarı takip edemeyeceğini ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece istemin kabul edildiği görülmektedir.

TTK.nun 598.maddesi (6102 Sayılı TTK.nun 686.md) gereğince bir bonoyu elinde bulunduran kimse, son ciro beyaz ciro olsa dahi kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır.

Somut olayda; takip dayanağı bonolar lehtar A. A.'un beyaz cirosuyla Asya Katılım bankası A.Ş.ye devredildiğinden, bu ciro ile yetkili hamil durumuna gelen alacaklının lehtarı takip etmesinde yasal bir engel bulunmamaktadır. Alacaklının senetler üzerinde kendisinin tekrar tahsil cirosu yapmış olması, senedi elinde bulunduruyor olması nedeni ile lehtara başvurma hakkına engel değildir. Bir başka anlatımla; "Bedeli Tahsil içindir" ibaresini ihtiva eden tahsil cirosu llehtar tarafından değil, takip alacaklısı banka tarafından yapıldığı için lehtarın takip edilmesinde yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde mahkemece istemin reddi yerine yazılı gerekçelerle takibin iptali yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Öte yandan 02.11.2004 tarihli ve 25658 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan "Resmi Yazışmalarda Uygulanacak Esas ve Usuller Hakkında Yönetmelik" hükümleri ile resmi yazışma kuralları belirlenmiş olup, 2.maddesi gereği bu yönetmelik tüm kamu kurum ve kuruluşlarını kapsamaktadır. Dolayısıyla mahkeme kararlarının şekil olarak yazımında da uyulması gereken yönetmeliğin 8.maddesi gereği, "Times New Roman" yazı tipi ile (12) karakter boyutunun kullanılması esastır.

Mahkeme kararında kullanılan (8) karakter yazı boyutu ise çok küçük olup, kararın okunmasında ve dolayısıyla anlaşılmasında güçlük bulunmaktadır. Anılan yazım kurallarına uyulmaması da doğru bulunmamıştır.