Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2013/703 K.2014/219

6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan sanık C.. B..'nın aynı kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 7.100 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin, Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 20.01.2006 gün ve 225–8 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 10.04.2008 gün ve 977–3859 sayı ile;

"Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesindeki koşulların varlığı halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemece değerlendirme yapılması zorunluluğu" nedeniyle bozulmuş, yerel mahkeme ise 16.07.2008 gün ve 273–321 sayı ile; sanığın 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 375 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ve CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermiştir.

Deneme süresi içerisinde yeniden suç işlemesi nedeniyle ihbar üzerine dosyayı yeniden ele alan yerel mahkemece 19.01.2012 gün ve 325–22 sayı ile; sanığın 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK'nun 62, 50 ve 52. maddeleri uyarınca 6.375 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 8. Ceza Dairesince 30.10.2012 gün ve 25756–31859 sayı ile;

"6136 sayılı Kanuna aykırı davranmak suçundan sanığın mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra işlediği hayvanı tehlike yaratacak şekilde serbest bırakma suçu nedeniyle Çarşamba Sulh Ceza Mahkemesinin 29.07.2011 tarih ve 263-1294 sayılı kararı ile 500 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, deneme süresi içerisinde işlenip kesinleşmiş bu cezanın taksirli bir suçtan kaynaklandığı gözetilmeden, yazılı biçimde açıklanmasının ertelenmesine karar verilen hükmün açıklanması" nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 27.02.2013 gün ve 599-134 sayı ile;

"Her ne kadar mahkememizce hükmün açıklanmasına ilişkin daha önce verilen karar, Yargıtay 8.

Ceza Dairesi'nin 2012/25756 esas, 2012/31859 karar sayılı kararı ile, denetim süresi içinde işlenen suçun taksirli bir suç olduğu, bu nedenle CMK'nun 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanamayacağı belirtilerek bozulmuşsa da, TCK'nun 177. maddesinde düzenlenen hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçunun kasten işlenen bir tehlike suçu olduğu, bu suçun failin gözetimi altındaki hayvanı başkalarının hayat ve sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek biçimde serbest bırakma veya kontrol altına almama bilinç ve iradesi ile hareket etmesi ile işlendiği, suçun doğrudan veya olası kastla işlenmesinin mümkün olduğu,

kastın yalnızca tehlikenin varlığına ilişkin olduğu, denetim süresi içerisinde işlenen bu eylem nedeni ile Çarşamba Sulh Ceza Mahkemesi tarafından TCK'nun 177. maddesi gereğince sanığın cezalandırıldığı, bu kararın kesinleştiği, bu nedenle mahkememizin bozmaya konu kararının usul ve yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle önceki hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05.09.2013 gün ve 118032 sayılı "bozma" istemli tebliğnamesi ile Özel Daireye, Yargıtay 8. Ceza Dairesince de 24.09.2013 gün ve 15781–23281 sayı ile; Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, deneme süresi içerisinde TCK'nun 177. maddesi kapsamında suç işlemesi nedeniyle CMK'nun 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanma koşullarının oluşup oluşmadığının belirlenmesine ilişkin ise de, yerel mahkeme kararının yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınması gerekmiştir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi durumunda ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

İlk hükmün Özel Dairece deneme süresi içerisinde işlenip kesinleşmiş cezanın taksirli bir suçtan kaynaklandığından açıklanmasının ertelenmesine karar verilen hükmün açıklanma şartları oluşmadığından bahisle bozulmasından sonra, yerel mahkemece önceki hükümde yer almayan.

"TCK'nun 177. maddesinde düzenlenen hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçunun kasten işlenen bir tehlike suçu olduğu, bu suçun failin gözetimi altındaki hayvanı başkalarının hayat ve sağlığı bakımından tehlikeli olabilecek biçimde serbest bırakma veya kontrol altına almama bilinç ve iradesi ile hareket etmesi ile işlendiği, suçun doğrudan veya olası kastla işlenmesinin mümkün olduğu, kastın yalnızca tehlikenin varlığına ilişkin olduğu" şeklindeki yeni ve değişik gerekçe ile direnme kararı verilmiştir.

İlk hükümde yer almayan bu husus Özel Dairece denetlenmemiş olup, Özel Daire denetiminden geçmemiş olan bu konunun ilk kez Ceza Genel ,prığ2+ rulunca değerlendirilmesine kanuni imkan bulunmamaktadır. Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, eylemli uyma sonucunda verilen yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.