Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2022/300 K.2025/73

Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme suçuna teşebbüsten açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, eylemlerinin kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım oluşturduğu kabul edilerek sanıkların TCK’nın 81/1, 35, 39, 62, 63 ve 58. maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve ayrıca sanıklar ... ve ... hakkında cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükümlerin sanıklar müdafiileri ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 28.05.2015 tarih ve 131-3479 sayı ve özetle;

sanıkların suça konu eylem üzerinde fiili hâkimiyet kurarak inceleme dışı sanık ... ile birlikte TCK'nın 37/1. maddesi uyarınca müşterek fail sıfatıyla cezalandırılması gerekirken yardım eden sıfatıyla iştirakten cezalandırılması isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Özel Dairenin TCK'nın 58. maddesine ilişkin bozma nedenine uyan Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesince 29.01.2016 tarih ve 111-25 sayı ve özetle; bozma nedenine direnilerek önceki hükümler gibi sanıkların kasten öldürme suçuna teşebbüse yardım eden olarak cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

Bu hükümlerin de sanık müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2016 tarihli ve 77053 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 341-1216 sayı ile 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 22.02.2017 tarih ve 27-519 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmiştir.

Ceza Genel Kurulunca yapılan müzakere sonucunda 09.12.2021 tarihli ve 142-620 sayılı kararla; sanıkların teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçuna TCK'nın 37/1 maddesi kapsamında müşterek fail olarak cezalandırılmaları gerektiğinden bahisle Yerel Mahkemenin sanıklar hakkında direnme kararına konu mahkûmiyet hükümlerinin gerekçesinin isabetli olmadığına, dosyanın uygulamanın denetlenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmiştir.

Yargıtay 1. Ceza Dairesince 23.05.2022 tarih ve 2075-3813 sayı ile Yerel Mahkemenin direnme kararına ilişkin inceleme ve karar verme yetkisinin Ceza Genel Kurulunda olduğu, Ceza Genel Kurulunca direnme kararının isabetli olmadığına karar verildiği ancak bozulması hususunda bir hüküm kurulmadığından bahisle dosyanın Ceza Genel Kuruluna gönderildiği anlaşılmakla;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.12.2021 tarihli ilam münderecatı ile Özel Dairenin gönderme yazısı kapsamına göre; sorunun 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine 06.12.2006 tarihli 5560 sayılı Kanun'un 29. maddesi ile eklenen son cümle kapsamında düzeltilmesi mümkün "yazıma ilişkin maddi hata" nev'inden olduğu değerlendirilerek Ceza Genel Kurulu gündemine alınmasına gerek görülmemiş ve dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda aşağıdaki şekilde tavzih kararı verilmiştir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

Yukarıda izah edilen nedenlerle; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.12.2021 tarihli ve 142-620 sayılı kararının 13.(son) sayfasında "SONUÇ" başlığı altında yer alan "1-" numaralı maddesinin;

"1- İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.01.2016 tarih ve 111-25 sayılı, direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA" şeklindeki cümlesine "ve sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kalan kasten öldürme suçuna TCK'nın 37/1 maddesi kapsamında müşterek fail sıfatıyla iştirakten cezalandırılmaları gerekirken yardım eden sıfatıyla iştirakten cezalandırılmaları isabetsizliğinden BOZULMASINA" ibaresinin eklenmesi,

Aynı kararın "SONUÇ" başlığı altındaki "2-" numaralı bendinde yer alan;

"2- Dosyanın, uygulamanın diğer yönlerden denetlenmesi için Yargıtay 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 09.12.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi." cümlesine "2- Dosyanın" kelimesinin bitimindeki virgülden sonra "gereği için mahalline gönderilmesi ve" ibaresinin eklenmesi suretiyle TAVZİH EDİLMESİNE,

İlamın diğer bölümlerinin aynen muhafazasına,