Yargıtay Ceza Genel Kurulu E.2024/126 K.2025/350

Ceza Genel Kurulu 2024/126 E. , 2025/350 K. "İçtihat Metni" KARARI VEREN YARGITAY DAİRESİ : Ceza Genel Kurulu MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 39-96 HÜKÜM : Sanığın ihmali davranışla görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkindir.

I. HUKUKİ SÜREÇ Sanığın ihmali davranışla görevde yetkiyi kötüye kullanma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2-c maddesi uyarınca beraatine ilişkin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla yargılama yapan Yargıtay 5. Ceza Dairesince verilen 19.12.2023 tarihli ve 39-96 sayılı hükmün, Yargıtay Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli 11.03.2024 tarihli ve 25558 sayılı tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Yargıtay Cumhuriyet savcısı, ihmali davranışla görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle temyiz başvurusunda bulunmuştur. III. İNCELEME KONUSU Sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan beraat hükmünün isabetli olup olmadığına ilişkin temyiz incelemesi yapılmıştır.

IV. GEREKÇE Olay tarihinde İstanbul Cumhuriyet savcısı olan sanığa müsnet suçun niteliği itibarıyla, 2802 sayılı Kanun'da öngörülen soruşturma ve kovuşturma usul ve şartlarına da uyularak başlatılıp icra olunan hukuki süreçte, mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup, silahların eşitliği ve yüzyüzelik ilkeleri çerçevesinde usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına istinad eden kabule göre: Her ne kadar sanığın uhdesinde bulunan soruşturma dosyalarından 598 tanesini 181 günden 1141 güne kadar işlemsiz bırakarak ihmali davranışla görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilmiş ise de.

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığında görev yapan ve emsallerine göre ağır iş yükü altında bulunan sanığın Sahtecilik ve Dolandırıcılık Bürosunda görevli olduğu dönemde sonuçlandırdığı soruşturma dosya sayısının miktarı, sanığın bu dönem içerisinde ayrıca Gaziosmanpaşa 1. Çocuk Mahkemesi kararlarının görüldü işlemlerini yapması ve İstanbul 52, 53....

Asliye Ceza Mahkemelerinde iddia makamını temsil etmekle görevlendirilmesi, anılan büroda bulunan dosyaların niteliği itibarıyla geç muktezaya bağlanabilecek mahiyet taşıması ile işlemsiz kalan dosyaların çoğunun sanığa devredilen eski esas numaralı dosyalar olması hususları ile.

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun istikrar kazanmış kararlarında (06.11.2024 tarihli ve 2024/5-212 E. - 2024/344 K. sayılı kararı) açıklandığı üzere; görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun düzenlendiği TCK'nın 257. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları arasında suç kastı bakımından bir fark bulunmaması, kanunda açıkça belirtilmedikçe suçun kasten işlenebileceğinin gözetilmesi ve kastın; suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesi (TCK madde 21/1, 22/1) olarak tanımlandığının tartışmadan vareste olması, görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun her iki şeklinin de kasten işlenen suç olarak düzenlenmesi,

böyle olduğu için de ikinci fıkrada düzenlenen ihmali davranışla görevde yetkiyi kötüye kullanma suçunun manevi unsurunun da kast olması ve "kamu görevlisinin görevini bilerek ve isteyerek ihmal etmesi veya geciktirmesini" gerekli kılması, bu fıkradaki suçun "dikkat ve özen yükümlülüğünü yerine getirmeme" şeklindeki genel/basit taksirle işlenen bir suç niteliği taşımaması nazara alındığında: Müsnet ihmali davranışla görevde yetkiyi kötüye kullanma suçu açısından sanığın kastının bulunmadığının kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucunda saptandığı,

bütün ve özellikle belirleyici delillerin ve aşamalarda ileri sürülen sonuca etkili iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği ve özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, gösterilen gerekçenin olaya ilişkin sorunlar bakımından özgün ve yeterli olduğu anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet savcısının ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla temyiz davasının reddiyle hükmün onanmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Ceza Genel Kurulu Üyesi; sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiği görüşüyle karşı oy kullanmışlardır. V. KARAR Açıklanan nedenlerle.