Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2001/126 K.2001/296

Hukuk Genel Kurulu 2001/2-126 E., 2001/296 K.

"İçtihat Metni"

Taraflar arasındaki "tespit, nüfus kaydının düzeltilmesi" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ilgın Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 16.12.1998 gün ve 1990/304 E- 1998/378 K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 7.10.1999 gün ve 1999/9145-10293 sayılı ilamı ile;

(...1- Davacı, M ile evli olan A ve O kızı F'nın aslında kendisi olup baba adını Y, ana adının F olduğunu 1937 doğumlu olduğunu, bu evliliklerinden çocukları bulunmadığını iddia etmiştir. Davacı, Y ve F kızı 1.8.1937 doğumludur. M ile 1949 yılında evlenmesi mümkün değildir. Diğer taraftan davacının baba adının A olduğu tanıklarca belirtilmiş, Y ismi ile ilgili bir düzeltme yapılmamıştır. Davacı M Ş ile 1954 yılında evlenmiştir. İddiaya göre o tarihte M ile evlidir. F M'dan 1959 yılında boşanmıştır. Bu nedenle davacının 1954 yılında yeniden M ile evlenmesi mümkün değildir. Resmi kayıtlar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir. Davacının başkasına ait hüviyeti kullandığı, babasının isminin A olduğu bu konudaki kayıtların düzeltimi yapılmadan bu dava dinlenemez.

2- Kabule göre de; Nüfus Kanunun 46.maddesi gereğince Cumhuriyet Savcısının görüşü alınmadan hüküm oluşturması da yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle H.U.M.K. 2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.