KÜNYE
- Mercii
- Yargıtay
- Daire
- Hukuk Genel Kurulu
- Esas No
- 2005/579
- Karar No
- 2005/648
- Karar tarihi
- 23 Kasım 2005
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
Hukuk Genel Kurulu 2005/9-579 E. , 2005/648 K.
"İçtihat Metni"
Taraflar arasındaki “işe iade” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 4. İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 22.12.2004 gün ve 2004/864-1537 Karar sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 21.2.2005 gün ve 2005/2213-5839 sayılı ilamı ile,
(...Davalı, davacının çalıştığı işyerinde fesih tarihinde 26 işçi çalıştığını, bu sebeple davacının 4857 sayılı Yasanın 18-21. maddelerindeki iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağını savunmaktadır.
İşyerinde, 4857 sayılı Yasanın 18. maddesinde belirtilen yeterli işçi sayısının mevcut olup olmadığı kesin delillerle saptanmadan ve bu husus araştırılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır...)
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN
Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 8.12.2004 gün ve 2004/654 Esas, 664 Karar sayılı kararında ayrıntılarıyla belirtildiği üzere; 4857 sayılı İş Kanununun 20/3.maddesinde yer alan “mahkemece verilen kararın temyizi halinde Yargıtay ilgili Dairesinin vereceği kararın kesin olması” hükmünden, Yargıtay Özel Daire kararının kesin olduğu, bunun için de direnme kararına konu edilemeyeceğinin, bir başka ifadeyle, bozma kararına karşı direnme yolunun kapalı bulunduğunun belirtilmiş olması karşısında Özel Dairenin bozma kararına bu nedenle uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararı bozulmalıdır.
Mahkemesi : Ankara 4.İş.Mahkemesi Günü : 12.05.2005 Sayısı : 844-622
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2005/579, K. 2005/648, 23 Kasım 2005 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama