Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2006/328 K.2006/277

Hukuk Genel Kurulu 2006/11-328 E. , 2006/277 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Ankara 6. Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2004

NUMARASI : 2004/393-577

Taraflar arasındaki "Muarazanın men'i" davadan dolayı, yapılan yargılama sonunda; Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 11.12.2002 gün ve 2001/83 Esas 2002/695 K. sayılı kararın incelenmesi Davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 8.3.2004 gün ve 2003/7598 E. 2004/2149 K. sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, müddeabbihin miktarı itibarıyle direnme kararına karşı temyiz yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

Dava, muarazanın meni istemine ilişkin olup, müddeabbihi 300.000.000 TL. den ibarettir.

21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gezete'de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı " Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına dair Kanun"; yürülük tarihinden sonra Yerel Mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesindeki temyiz ( kesinlik ) sınırını bir milyar TL ; yine yürülük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1.maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL. olarak değiştirmiştir.

Eldeki davada temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 20.10.204 tarihinde, 5219 Sayılı Kanun'un temyiz ( kesinlik ) sınırı bir milyar TL. olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunduğuna ve müddeabbih 300.000.000 TL. olup, kesin olduğuna göre, anılan karara karşı temyiz yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, Davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.