Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2006/350 K.2006/302

Hukuk Genel Kurulu 2006/4-350 E. , 2006/302 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Gaziosmanpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2005

NUMARASI : 2005/22-5648

Taraflar arasındaki “itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda;Gaziosmanpaşa 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 20.4.2004 gün ve 241-249 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 2.6.2005 gün ve 2004/11904-2005/6013 sayılı ilamı ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulu'ndaki görüxşme sırasında, esasa girilmeden önce, müddeabihin miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkin olup, müddeabihi 405.066.000 TL. (405 YTL) den ibarettir.

21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.7.2004 tarih ve 5219 sayılı "Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun"; yürürlük tarihinden sonra Yerel Mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı HUkuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL.; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulu'nca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1.maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL. olarak değiştirmiştir.

Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 13.12.2005 tarihinde, 5219 sayılı Kanunun temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL.olarak değiştiren hükmü yürürlükte bulunudğuna ve müddeabih 405.066.000 TL. (405 YTL.) olup, kesin olduğuna göre, anılan karara karşı temyiz yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalının temyiz dilekçesinin reddi gerekir.