KÜNYE
- Mercii
- Yargıtay
- Daire
- Hukuk Genel Kurulu
- Esas No
- 2007/869
- Karar No
- 2007/953
- Karar tarihi
- 5 Aralık 2007
Karar Metni
249 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Hukuk Genel Kurulu 2007/2-869 E. , 2007/953 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ
İzmir 10. Aile Mahkemesi
TARİHİ : 25/07/2007
NUMARASI : 2007/464-2007/555
Taraflar arasındaki “boşanma ve manevi tazminat“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 10.Aile Mahkemesince boşanma davasının kabulüne manevi tazminat isteminin reddine dair verilen 11.5.2006 gün ve 2005/92 E. 2006/338 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 4.4.2007 gün ve 2006/17945 E. 2007/5562 K. sayılı ilamı ile, (...1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı kocanın tamamen kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Toplanan delillerden, davalı kocanın eşi davacı kadının hastalığıyla ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Bu davranış kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Türk Medeni Kanununun 174/2. madde koşulları oluşmuştur. Kadın yararına uygun manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde reddi bozmayı gerektirmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece manevi tazminat yönünden önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN
Davacı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2007/869, K. 2007/953, 5 Aralık 2007 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama