Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2008/37 K.2008/26

Hukuk Genel Kurulu 2008/1-37 E. , 2008/26 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Çanakkale 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2007

NUMARASI : 2007/316-2007/407

Taraflar arasındaki “velayetin kötüye kullanıldığı iddiasına dayalı tapu iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Çanakkale 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 07.06.2006 gün ve 429-290 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 01.05.2007 gün ve 2939-4803 sayılı ilamı ile; (...Dava, vekalet görevinin kötüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine hüküm Dairece “çekişmeli taşınmazın davalıya vekaleten temlikinin vekil edenin iradesine uygun olarak gerçekleştirildiğinin anlaşıldığı” gerekçesiyle onanmıştır.

Ne varki, hükümden sonra beyanı hükme esas alınan tanıklardan O.. B..Cumhuriyet Savcılığında verdiği ifadesinde daha önceki beyanının aksine tapuda yapılan bu işlem nedeniyle para verildiğine tanık olmadığını açıklamıştır.

Ayrıca, adı geçen tanık hakkında yalan beyanda bulunmaktan dolayı Asliye Ceza Mahkemesine dava açıldığı, davanın halen devam ettiği görülmektedir. Öyle ise, beyanı hükme esas alınan tanığın sonraki beyanlarının Asliye Ceza Mahkemesine açılan davada değerlendirilmek suretiyle varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Anılan husus karar düzeltme isteği üzerine bu kez yapılan inceleme sonucu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, açıklanan nedenlerden dolayı Dairemizin 13.11.2006 gün 2006/9017 Esas 2006/11033 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına yerel mahkemenin 07.06.2006 tarih 2005/429 Esas 2006/290 Karar sayılı kararının HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava vekalet görevinin kötüye kullanıldığı iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davacı, muris Hüseyin’in 02.12.2001 tarihinde vefat ettiğini, veraset ve intikal işlemlerini yapmak üzere 04.12.2001 tarihinde baba ve ana ayrı kardeşi G..’a vekaletname verdiğini G..’ın da bu vekaletnameyi kötüye kullanarak muvazaalı bir işlemle diğer davalı annesi Ö..’a 21.12.2001 tarihinde taşınmazı satış yoluyla devrettiğini, bu işlemin gerçekte bağışlama olduğunu beyanla, davalı Ö.. adına olan tapu kaydının iptali ile miras payları oranında mirasçılar adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar 27.01.2005 havale tarihli cevap dilekçelerinde; murisin ölümünden sonra mirasçılarının bir araya gelerek taksim konusunda anlaştıklarını, davacının o dönemde para ihtiyacı içinde olduğunu, davacının miras payını 4500 YTL. bedel karşılığında Ö..’a devretmeyi kabul ettiğini, vekaletnameyi de bu nedenle verdiğini, 550 YTL.sinin banka havalesi ile gönderildiğini, geri kalanının ise davacıya elden teslim edildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini cevaben bildirmiştir.

Mahkemece; vekaletnamenin usulüne uygun olarak düzenlendiği, davalı G..’ın bu vekaletnamede kendisine tanınan yetkiye uygun olarak satış işlemini gerçekleştirdiği, vekaletnamenin sahteliğinin de ileri sürülmediği, bu nedenle yapılan işlemin geçerli olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairece, temyiz aşamasından sonra hükme esas alınan tanıklardan biri hakkında yalan beyanda bulunduğu iddiasıyla ceza davası açıldığının anlaşması karşısında, bu dava değerlendirilerek varılan sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile hüküm bozulmuş, yerel mahkemece önceki hükümde direnilmiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere davalılar cevap dilekçelerinde mirasçılar arasında yapıldığını beyan ettikleri bir taksim olgusuna dayanmışlardır.

Türk Medeni Kanunun 677.maddesine göre; “Terekenin tamamı veya bir kısmı üzerinde miras payının devri konusunda mirasçılar arasında yapılan sözleşmelerin geçerliliği yazılı şekilde yapılmasına bağlıdır.” Ne var ki, dosya kapsamına göre bu şekilde düzenlenmiş bir taksim sözleşmesinin bulunduğu iddia ve ispat edilmemiştir.

Hal böyle olunca, mirasçılar arasında, tüm mirasçıları bağlayan ve TMK.m.677’de öngörülen şekilde yazılı olarak düzenlenmiş bir miras taksim sözleşmesi bulunmadığı ve dolayısıyla bu iddiaya dayalı olarak yapılan satış işleminin bir geçerliliğinin olmayacağı anlaşılmakla, davanın bu gerekçelerle kabulüne karar verilmesi gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararı bozulmalıdır.