Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2008/555 K.2008/530

Hukuk Genel Kurulu 2008/10-555 E. , 2008/530 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Bafra 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11.04.2008

NUMARASI

2008/40 E-2008/155 K.

Taraflar arasındaki “hizmet tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bafra 1.Asliye Hukuk (İş) Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 08.12.2006 gün ve 2006/157 E- 637 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.11.2007 gün ve 1384-20095 sayılı ilamı ile; (...Davacı, davalı Milli Eğitim Bakanlığına ait Bafra Halk Eğitim Merkezinde usta öğretici olarak geçen 1988-2000; 2001-2006 yılları arasındaki çalışma dönemlerinde çalışmasının tam ve sürekli olduğunun tespitini istemiş mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de;

Davacının, davalı işverene ait işyerinde geçen ve kuruma bildirilen 06.10.1988-12.05.2000 tarihleri arasındaki kesintili çalışmaları, kısmi çalışma esasına göre bildirildiği; 03.12.2001 tarihinden itibaren ise, çalışmaların kuruma bildirilmediği, ancak dayalı işveren tarafından gönderilen kayıtlara göre, çalışmalarının günlük saat ücreti üzerinden ve kısmi çalışması esasına göre geçtiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca, tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmaların, günlük çalışma saatine göre ve part-time çalışma olması nedeniyle bu çerçevede değerlendirme yapılmak sonucuna göre karar vermek gerekirken, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya kırı olup bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davalılar vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, tam ve sürekli bir şekilde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Davacı, 1988-2000, 2001-2006 tarihleri arasında usta öğretici olarak çalıştığını, halen çalışmaya devam ettiğini, tam ve sürekli çalışmasına rağmen çalıştığı sürelerin saat olarak ve eksik şekilde SSK’ya bildirildiğini, 2001 yılından sonraki çalışmalarının ise hiç gösterilmediğini ileri sürerek; bu tarihlerde aylık 30 gün çalıştığının tespitine, aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Milli Eğitim Bakanlığı ve Sosyal Sigortalar Kurumu Başkanlığı, davalının geçici personel statüsünde olduğunu ve yapılan işlemde mevzuata aykırı bir yön bulunmadığını beyanla davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmişlerdir.

Davacı, Bafra Halk Eğitimi Merkezinde makine nakışı kursları dersi vermektedir.

SSK’ya davacının 6.10.1988 ila 12.5.2000 tarihleri arasında Halk Eğitim Müdürlüğü emrinde usta eğitici olarak toplam 1018 saat olarak çalıştığının bildirildiği anlaşılmaktadır. Davacının bu hizmetleri kesintili ve her ayda 30 günün altında olup, çalıştığı saat miktarına göre SSK’ya bildirilmiştir. 30.12.2001 tarihinden itibaren ise, davacının isteğe bağlı sigortalı olması nedeniyle, SSK primlerinin yatırılmadığı belirtilmektedir.

Davacı tarafından düzenlenip Halk Eğitimi Merkezi ve Akşam Sanat Okulu Müdürlüğüne verilen ve davacının imzasını taşıyan geçici usta öğretici olarak görevine başladığına dair yazıda ve kurs saatleri ile ilgili diğer tüm resmi belgelerde kursa giriş saatlerinin 8.40 ila 9.00; çıkış saatlerinin ise 14.20 ile 15.10 arasında gösterildiği, bu saatlerden sonra kursta kalmasının haklı bir gerekçesinin bulunmadığı, her köyde yalnız bir tek usta öğreticinin görev yaptığı, dinlenen tanıkların da aynı davacı gibi başka köylerde usta öğretici olarak çalışan kişiler olduğu,

resmi belgeler ve davacının imzasını taşıyan belgelerle çelişkili tanık beyanlarına itibar edilemeyeceği anlaşıldığından; tam gün esası ve aylık karşılığı olmayan çalışmaların, günlük çalışma saatine göre ve kısmi zamanlı çalışma olması nedeniyle bu çerçevede değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmek gerektiği yönündeki bozma kararına uyulması gerekirken, mahkemece direnme kararı verilmesi hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.