Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2008/738 K.2008/743

Hukuk Genel Kurulu 2008/2-738 E., 2008/743 K.

KARŞILIKLI BOŞANMA

MADDİ VE MANETİ TAZMİNAT

VELAYET

1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 438 ]

"İçtihat Metni"

Taraflar arasındaki “

“karşılıklı boşanma, maddi-manevi tazminat, nafaka ve velayet”

” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Beykoz Aile Mahkemesince asıl davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına, karşılık davanın reddine dair verilen 24.05.2006 gün ve 2005/605 E., 2006/319 K. sayılı kararın incelenmesi davalı-k.davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 19.06.2007 gün ve 2006/14707 E., 2007/10417 K. sayılı ilamı ile; (…

…Boşanmaya sebep olan olaylarda eşini tehdit eden ve güven sarsıcı davranışlarda bulunan davacı-karşı davalı koca da eşit kusurludur.

Davalı–

–karşılık davacı kadının da boşanma davasının kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davalı-K.Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle HUMK.2494 sayılı Yasa ile değişik 438/II.fıkrası hükmü gereğince duruşma isteğinin reddine karar verilip dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; karşılıklı boşanma, maddi-manevi tazminat, nafaka ve velayet isteğine ilişkindir.

Davacı-Karşı Davalı vekili, davalı ile davacının evliliklerinden iki çocukları olduğunu, taraflar arasında şimdiye kadar bir takım sorunlar olduğu halde bu sorunların büyütülmediğini, ancak eşinin başka biriyle birlikte olduğunu ve bu birlikteliğin gazetelere manşet yapıldığını, bu nedenle tarafların boşanmalarını ve çocukların velayetinin davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-Karşı Davacı vekili; dava dilekçesinin soyut ve mesnetsiz olup gerçeği yansıtmadığını, asıl davacının evli ve bir erkeğin yaşamaması gereken bir hayat sürdüğünü, davalıyı özellikle yabancı uyruklu kadınlarla aldattığını, boşanmak isteyen eşinin isteklerine davacının ölüm tehdidine varan baskı ve şiddetle karşı çıktığını, davalı tarafından açılacağını bildiği boşanma davasında ileri sürülecek hususları etkisiz kılmak, davalıya nafaka ve tazminat vermeden eşinden kurtulmayı sağlamak ve çocukların velayetini almak için asılsız haberleri gazetelerde yayınlattığını,

dava dilekçesinde belirtildiği gibi evliliğin sona erdiğini ancak bunun nedeninin davacının yıllardır davalıya uyguladığı şiddet, onur kırıcı davranışlar ve sadakatsiz davranışları olduğunu ileri sürerek davacının açmış olduğu davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiş, karşı davalarının kabulü ile tarafların boşanmalarına, maddi-manevi tazminat, yoksulluk nafakası, çocuklar için iştirak nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemenin asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda belirtilen nedenle bozulmuş, mahkeme asıl dava yönünden kararı kesinleştirmiş ve bu konuda yeniden hüküm kurmadan sadece karşı dava yönünden kararında direndiğini belirterek karşı davanın reddine karar vermiştir.

Oysa boşanma davalarının kendine özgü bir yapısı vardır. Asıl dava ile karşı dava birbirine bağlıdır. Davacının açmış olduğu boşanma davasının kesinleşmesine karar verilmesi halinde bozmaya konu olan karşılık boşanma davası bir anlamda konusuz kalır. Kaldı ki Özel Daire bu durumu “

“bozma sebebine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına”

” ifadesiyle kararında diğer yönleri incelemediğini belirtmiştir. Davacı-karşı davalının açmış olduğu boşanma ve velayet davası da karşı dava gibi henüz kesinleşmemiştir. O halde her iki dava yönünden hüküm kurulması gerekirken sadece karşı dava yönünden hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup kararın öncelikle bu yönden bozulması gerekir.

Karşı dava yönünden ise; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.