KÜNYE
- Mercii
- Yargıtay
- Daire
- Hukuk Genel Kurulu
- Esas No
- 2010/565
- Karar No
- 2010/579
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2010
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma·5 bölüm
Hukuk Genel Kurulu 2010/2-565 E. , 2010/579 K.
"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ
Kartal 2.Aile Mahkemesi
TARİHİ : 08.12.2009
NUMARASI
2009/914 E-2009/1295 K.
Taraflar arasındaki “Boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal 2.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 18.05.2007 gün ve 2005/1094 E., 2007/359 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 08.05.2009 gün ve 2008/5175 E., 2009/9040 K. sayılı ilamı ile;
(... Davacı tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra evlilik birliği devam etmiştir.
Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır…)
Gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.
TEMYİZ EDEN
Davalı vekili
HUKUK GENEL KURULU KARARI
Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, E. 2010/565, K. 2010/579, 10 Kasım 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama