Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2010/663 K.2010/652

Hukuk Genel Kurulu 2010/5-663 E. , 2010/652 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Kazan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2010

NUMARASI : 2010/50-2010/128

Taraflar arasındaki "Kamulaştırma bedelinin tespiti" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kazan Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.12.2007 gün ve 2004/520 E- 2007/400 K. sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 20.11.2008 gün ve 2008/9725-14879 sayılı ilamı ile;

(...Dava, 4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedeli ile geçici irtifak hakkının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu ek raporunda taşınmazın metrekare bedeli 35.00-YTL olarak belirlendiği halde, daha fazla değer belirleyen aynı kurulun ilk raporuna göre hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, 4650 sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan, kamulaştırma bedeli ile geçici irtifak hakkının tespiti istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece mahallinde 25.02.2005 ve 20.04.2006 tarihlerinde iki kez keşif yapılmış; Birinci Bilirkişi Kurulunca düzenlenen 01.04.2005 tarihli asıl raporda taşınmaza dava tarihi itibariyle metrekarede 55.00 TL değer biçilmiş; İkinci Bilirkişi Kurulunca düzenlenen 08.05.2006 tarihli asıl raporda ise taşınmaza dava tarihi itibariyle metrekarede 25.00 TL değer takdir edilmiştir.

Davalı vekilinin itirazı üzerine her iki bilirkişi kurulundan da ek rapor alınmış; Birinci Bilirkişi Kurulu’nun 09.07.2007 tarihli ek raporunda “taşınmazın fiyatı yönündeki görüşlerinde bir değişikliğin söz konusu olmadığı” belirtilmiş; İkinci Bilirkişi Kurulu’nun 06.03.2007 tarihli ek raporunda ise taşınmazın m2 bedeli 35.00 YTL olarak belirlenmiştir.

Mahkemece, Birinci Bilirkişi Kurulu asıl ve ek raporları esas alınmak suretiyle “Toplam kamulaştırma bedelinin 20.866,50 YTL. olarak tespitine…” dair verilen karar; Yüksek Özel Daire’ce “… Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu ek raporunda taşınmazın metrekare bedeli 35.00-YTL olarak belirlendiği halde, daha fazla değer belirleyen aynı kurulun ilk raporuna göre hüküm kurulmasının doğru olmadığına” işaretle bozulmuş; Yerel Mahkeme, “hükme esas alınan raporun, ilk keşif sonucu düzenlenen 01.04.2005 tarihli ve metrekarede 55,00 TL değer biçen bilirkişi raporu olduğu, aynı bilirkişi kurulunun 09.07.2009 tarihli ek raporunda da taşınmazın fiyatı yönündeki görüşlerinde bir değişiklik bulunmadığının bildirildiği” gerekçesiyle direnme kararı vermiştir.

Gerçekten, birinci bilirkişi kurulu aracılığıyla taşınmaz başında 25.02.2005 tarihinde yapılan ilk keşif sonucu düzenlenen 01.04.2005 tarihli birinci asıl raporda taşınmaza 55.00 TL/m2 değer biçildikten sonra, sonuç itibariyle toplam 20.866,50 YTL kamulaştırma ve irtifak bedeli tespit edildiği, aynı bilirkişi kurulunun 09.07.2007 tarihli ek raporlarında da, “taşınmazın fiyatı yönünden görüşlerinde bir değişiklik bulunmadığını” ifade ettikleri ve Mahkemenin bozulan ilk kararında, birinci bilirkişi kurulunun 01.04.2005 ve 09.07.2007 tarihli asıl ve ek raporları benimsenmek suretiyle “kamulaştırma bedelinin 20.866,50 YTL olarak tespitine” karar verildiği belirgindir.

O halde, Yerel Mahkemenin bu yöne ilişkin direnme kararı yerinde olduğu gibi; birinci bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaza emsal mukayesesi yapılarak değer biçilmesi ve Mahkemece ilk bilirkişi kurulunun asıl ve ek raporu benimsenmek suretiyle arsa ve irtifak bedelinin tespitine karar verilmesi de doğrudur.

Bu nedenle usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararı onanmalıdır.

SONU Ç