Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2010/89 K.2010/134

Hukuk Genel Kurulu 2010/13-89 E. , 2010/134 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Kütahya 2.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22.10.2009

NUMARASI

2009/202 E-2009/289 K.

Taraflar arasındaki “alacak“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda. Kütahya 2.Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 09.09.2008 gün ve 2007/415 E- 2008/269 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 29.04.2009 gün ve 2008/15938-2009/5750 sayılı ilamı ile;

(...Davacı Orman Genel Müdürlüğü ile TEDAŞ Genel Müdürlüğü arasında imzalanan 04.04.2002 tarihli protokolün 5.maddesine göre ormanlık sahalarda izinsiz yapılan tesislerin bedellerinin ödenmesinin hükme bağlandığını, bu hüküm doğrultusunda Kütahya Osmangazi Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğüne ait Kütahya Merkez ilçe ile Aslanapa ilçesindeki 26 adet enerji nakil hattının izne bağlanması için 01.10.2003 tarihinde olur verildiğini ve bedellerinin ilgili hesaplara yatırılarak taahhüt senetlerinin gönderilmesinin 26.9.2003 tarihli yazıyla istenmesine rağmen 11.12.2003 tarihli cevabi yazıyla bu talebin reddedildiğini,

22.01.2004 tarihli davalı genel müdürlük yönetim kurulu kararıyla ödeme yapılmayacağının bildirildiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 112.814,35 YTL alacağın 01.10.2003 tarihinden itibaren 6183 Sayılı yasa hükümlerine göre işleyecek gecikme zammı ve KDV’si ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü, dava konusu ayrı bir tüzel kişiliğe haiz Kütahya İl Müdürlüğünün bağlı olduğu Osmangazi EDAŞ Genel Müdürlüğünü ilgilendirmekte olup husumetin yöneltilemeyeceğini, diğer davalı 3533 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince tahkim yoluyla çözümlenmesinin gerektiğini savunarak davanın reddini dilemişlerdir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektiritici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı TEDAŞ AŞ.

233 sayılı KHK.nin 3.maddesi uyarınca TEK kurumundan ayrılarak iki ayrı iktisadi devlet kuruluşu olarak 15.9.1993 tarihli 21699 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Bakanlar Kurulu kararı ile kurulduğu, 26.1.1994 günlü 21830 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ana statüsü ile organlarının görev alanlarının belirlendiği, 15.1994 gününde yöntemince tescili yapılıp ilan edildiği, bilahare kendi mevzuatı ve 233 sayılı KHK.nin 15 ve devamı maddeleri uyarınca müesseseler oluşturarak faaliyetine devam ettiği, bu müesseselerin de ticaret siciline kaydı yapılarak ilan edildiği ve tüzel kişiliğinin bulunduğu,

kendine ait sermayesi ve yönetim organları bulunan müesseselerin kendi faaliyet alanlarında kalan işlemlerle ilgili olarak yasal hasım olarak gösterilmeleri gerekir. Davalılardan Kütahya Osmangazi Elektrik Dağıtım Müessese Müdürlüğü izah edilen şekilde kurulan ve diğer davalıdan bağımsız tüzel kişiliği bulunması, kendi faaliyet alanındaki enerji nakil hatlarının bedellerinin tahsiline ilişkin davanın da bu ilgili müesseseye yöneltilmesi gerekir.

Diğer davalı müessesenin faaliyet alanı içinde kalan enerji nakil hatları bedelinden doğan alacağı tahsili hakkında açılan davada davalı TEDAŞ’a husumet yöneltilmesi mümkün değildir. (HGK.

2000/21-1668- 2000/1763) Açıklanan nedenle davalı TEDAŞ hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDENLER

Davalılar TEDAŞ Genel Müdürlüğü ve Osmangazi EDAŞ Kütahya İl Müdürlüğü vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü: Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.