Yargıtay Hukuk Genel Kurulu E.2012/118 K.2012/405

Hukuk Genel Kurulu 2012/2-118 E. , 2012/405 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ

Adana 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2010

NUMARASI : 2010/989-2010/1114

Taraflar arasındaki “boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Adana 5.Aile Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.03.2009 gün ve 2008/605-2009/279 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 09.06.2010 gün ve 2009/9797 E. 2010/11426 K. sayılı ilamı ile,

(...1- Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak ve davacı kocanın askerde bulunduğu dönemler haricinde kalan süre için davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, bu yönün düşünülmemesi doğru olmamıştır....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN

Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, boşanma ve nafaka istemine ilişkindir.

Mahkemece, boşanma isteminin kabulüne, davalı kadının nafaka isteminin reddine dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine yukarıda başlık bölümünde belirtilen gerekçe ile bozulmuştur.

Bozma üzerine yapılan yargılama sonunda; mahkemece, bozma ilamındaki (1) nolu bende karşı direnilmiş, bozma ilamında (2) nolu bentte gösterilen nedenlere uyularak davalı kadın yararına tedbir nafakasına hükmedilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemenin boşanmaya esas olarak aldığı tanık beyanlarında belirtilen telefon mesajındaki sözlerin davacının davranışlarına tepki ve kızgınlık sonucu olduğunun kabulü gerekmesine ve böyle bir davranışın başka bir delil ile de kanıtlanamamasına göre Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

2- Mahkemece, Özel Daire’nin (2) numaralı bozma gerekçesine uyularak, davalı kadın yararına nafaka hükmedilmiştir. Tayin olunan nafakaya yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi Hukuk Genel Kurulu’nda yapılamayacağı için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gereklidir.